Uzasadnienie
Skarżąca M. G. została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2014 r., by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełniła braki skargi wniesionej na decyzję Wojewody [...] z dnia 29 stycznia 2014 r. znak: [...] poprzez nadesłanie jednego egzemplarza skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.
Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone skarżącej 14 kwietnia 2014 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Skarżąca nie uzupełniła opisanych wyżej braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Stosownie zaś do art. 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zatem skarżący, oprócz egzemplarza skargi przeznaczonego dla sądu, jest zobowiązany dołączyć również odpisy skargi i załączników w liczbie odpowiadającej ilości stron postępowania. Brak odpowiedniej ilości odpisów skargi należy traktować jako brak formalny skargi, do uzupełnienia którego sąd wzywa skarżącego na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ppsa skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Skoro skarżąca, pomimo wezwania, nie uiściła należnego wpisu ani nie nadesłała wymaganej ilości odpisów skargi, należało na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzec jak w sentencji.