Uzasadnienie
Województwo Małopolskie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 lutego 2010 r. Skarga została podpisana przez dwóch członków zarządu Województwa Małopolskiego.
W dniu 9 lipca 2010 r. Marszałek Województwa został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, a w dniu 22 lipca 2010 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz nadesłanie 10 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem - również w terminie siedmiodniowym od otrzymania wezwania - wszystko pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie uiszczono wpis i nadesłano 10 egzemplarzy odpisów skargi, jednak skarga nie została podpisana przez Marszałka Województwa. W odpowiedzi na wezwanie dotyczące podpisania skargi nadesłano pismo, w którym powołując się na treść art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa oraz §103 ust. 1 Statutu Województwa Małopolskiego podano, że skarga została podpisana przez uprawnione osoby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga wniesiona przez Województwo Małopolskie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) skarga winna zawierać m.in. podpis strony. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Brak podpisu podmiotu uprawnionego do reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu jest brakiem formalnym w rozumieniu cytowanego przepisu. W przedmiotowej sprawie, mimo wezwania, skarga nie została podpisana przez organ właściwy do reprezentowania Województwa Małopolskiego tj. Marszałka Województwa.
Nie jest słuszne stanowisko reprezentowane przez stronę skarżącą, że z art. 57 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (usw) i §103 Statutu Województwa Małopolskiego wynika uprawnienie do reprezentowania Województwa Małopolskiego przed sądami przez członków zarządu
Prawdą jest, że przepis art. 57 usw normuje kwestię reprezentacji województwa, ale tylko w zakresie składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych związanych z zarządzaniem mieniem województwa. Przepis ten zamieszczony został w rozdziale 4 ustawy pt. "Mienie samorządu województwa", a nie w przepisach ogólnych dotyczących reprezentacji w ogóle. Przepis ten wprowadza wyjątki od przepisu o kolegialności organu wykonawczego (jakim jest zarząd województwa) i o zespołowym gospodarowaniu przezeń mieniem województwa (art. 31 ust. 1 i art. 41 ust. 2 pkt 1), a przede wszystkim od przepisu o jednoosobowym reprezentowaniu województwa przez marszałka województwa.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 usw marszałek województwa reprezentuje województwo na zewnątrz. Reprezentacja w znaczeniu, o którym tutaj mowa to prawo przedstawiciela (reprezentanta) do działania w imieniu innego podmiotu (reprezentowanego) wobec podmiotów zewnętrznych. Upoważnienie do reprezentacji może płynąć z umocowania udzielonego reprezentantowi przez podmiot reprezentowany, czyli z pełnomocnictwa lub z ustawy. Tak rozumiana reprezentacja może odnosić się do sfery cywilnoprawnej lub publicznej, materialnej lub procesowej. Zależnie od zakresu umocowania przedstawiciel może w imieniu reprezentowanego zarówno składać oświadczenia woli innym osobom, jak i odbierać oświadczenia kierowane do reprezentowanego, występować w postępowaniach sądowych i administracyjnych i podejmować w ich toku stosowne czynności procesowe, ustanawiać dalszych pełnomocników, a także dokonywać czynności faktycznych o charakterze reprezentacyjnym.
Co prawda ustawa o samorządzie województwa nie określa zakresu przysługującego marszałkowi prawa reprezentacji województwa, jednak przyjąć należy, że prawo to rozciąga się na wszystkie czynności sądowe i pozasądowe. Obejmuje więc postępowanie przed wszelkimi sądami, organami administracji, jak również postępowanie arbitrażowe oraz wszelkie działania prawne, w tym zawieranie i rozwiązywanie umów. W tym ostatnim tylko przypadku uprawnienia do jednoosobowej reprezentacji ograniczane są regulacjami przepisu art. 57 ust. 1 i 2 w/w ustawy, bądź odpowiednio ustalane statutem. Te, szczególne rozwiązania nie dotyczą czynności innych, a typowych dla reprezentacji w prawnym znaczeniu, w tym do składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 58§1 pkt 3 w zw. z art. 57 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.