Uzasadnienie
Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] " w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 października 2010 r., znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. -Powiat Grodzki z dnia 19 sierpnia 2010 r. o nałożeniu na spółdzielnię grzywny w wysokości 4 000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB w K. Powiat Grodzki z dnia 14 marca 2007 r. nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ul. [...] w K. oraz opłaty za wydanie postanowienia w kwocie 68 zł.
Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podała, że nie jest podmiotem gospodarczym nastawionym na zysk, nie wypracowuje i nie gromadzi środków finansowych. Administruje wyłącznie comiesięcznymi opłatami swoich członków z przeznaczeniem na bieżące wydatki i utrzymanie nieruchomości. Egzekucja spowoduje znaczną szkodę w postaci utraty płynności finansowej, braku możliwości opłat za media i inne wymierne straty. Nadto strona skarżąca podniosła, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji są dotknięte nieważnością, gdyż obowiązek został wymierzony podmiotowi, który nie jest stroną w tym postępowaniu, co skutkuje niewykonalnością decyzji. Wskazała, że zainicjowała postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 14 marca 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przy czym należy podkreślić, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 273/05, niepubl.).
Okoliczności wskazane we wniosku nie uzasadniają wstrzymania wykonania. Strona skarżąca nie podała przekonywujących argumentów świadczących o tym, że zapłata nałożonej grzywny spowoduje spełnienie przesłanek określonych w cytowanym wyżej przepisie. W szczególności nie wykazała, że majątek spółdzielni nie pozwala na uiszczenie 4 000 zł tytułem nałożonej grzywny, ograniczając się do gołosłownego twierdzenia, że spowoduje znaczną szkodę w postaci utraty płynności finansowej. Nadto podstawy wstrzymania wykonania zostały wyczerpująco określone w cytowanym na wstępie przepisie, zatem wskazywane okoliczności w postaci nieważności, zdaniem strony skarżącej, wydanych w sprawie postanowień, czy też decyzji z dnia 14 maja 2007r. nie mogą mieć wpływu na wykonalność orzeczenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.