Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 4 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 503/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Mariusz Kotulski przewodniczący
WSA Aldona Gąsecka-Duda AWSA
Beata Cieloch
Dorota Solarz protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 4 lipca 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi A. K., J. K. i K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 29 września 2005 r. nr [...] w zakresie § 28 pkt 17 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...] - obszar A - Miasto [...] postanawia skargę odrzucić

Uzasadnienie

Skarga A. K., J. K. i K. K. z dnia [...] marca 2006r. (zwanych dalej skarżącymi) a reprezentowanych przez pełnomocnika radcę prawnego J. S. na § 28 pkt 17 uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2005r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...] - obszar A - Miasto [...], złożona została za pośrednictwem Rady Miejskiej w [...] poprzez nadanie przesyłką poleconą w urzędzie pocztowym [...] w dniu [...].03.2006r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na § 28 pkt 17 uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2005r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...] - obszar A - Miasto [...]. Zgodnie z brzmieniem art.52 § l i 4 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Zasady i tryb korzystania z art.101 ust. l ustawy o samorządzie gminnym zostały w nim dokładnie i jednoznacznie określone. Otóż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie naruszone zostało uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę rady gminy może więc na podstawie art.101 ustawy o samorządzie gminnym wnieść jedynie osoba, której interes prawny lub uprawnienie zostało nią naruszone oraz przed złożeniem skargi wyczerpała przewidziany w tym przepisie tryb postępowania. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie miesięcznym od jego wniesienia. Po bezskutecznym upływie tego terminu skarżący może wieść skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ ostatniego sześćdziesiątego dnia od wniesienia wezwania.

Ponieważ udzielenie odpowiedzi na wezwanie stanowi surogat środka zaskarżenia to zasadnym jest przyjęcie terminu miesięcznego do jego rozpatrzenia, bowiem termin ten odpowiada terminowi przewidzianemu w art. 35 § 3 k.p.a. do rozpatrzenia odwołania. Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art.101 ustawy o samorządzie gminnym wynosi 30 dni, liczony po upływie trzydziestego dnia od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ gminy nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie.

Podzielić należy stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.09.2005r., sygn. akt I OSK 785/05, że "doręczenie spóźnionej odpowiedzi nie wywołuje takiego skutku, iż na nowo zaczyna biec termin do wniesienia skargi." Skarga wniesiona po upływie sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest skargą spóźnioną.

Jak wynika z analizy akt sprawy skarżący nie dochowali wskazanych wyżej terminów. Skarżący wnieśli wezwanie Rady Miasta [...] do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego i uprawnienia w dniu 13.01.2006r. (pismem datowanym na dzień 12.01.2006r.). Termin dla organu do ustosunkowania się do owego wezwania mijał w dniu 12 lutego 2006r., a w konsekwencji skarga mogła być skutecznie wniesiona do dnia 14 marca 2006r. Do wniesionego przez pełnomocnika skarżących wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego Rada Miejska w [...] ustosunkowała się uchwałą z dnia [...].02.2006r., nr [...], uznając je za bezzasadne. Jak przywołano to wyżej "doręczenie spóźnionej odpowiedzi nie wywołuje takiego skutku, iż na nowo zaczyna biec termin do wniesienia skargi." Natomiast przedmiotowa skarga (datowana na dzień 16.03.2006r.) wniesiona została za pośrednictwem Rady Miejskiej w [...] poprzez nadanie przesyłką poleconą w urzędzie pocztowym [...] w dniu [...].03.2006r.

Skarżący złożyli zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie po upływie 60 dniowego terminu do jej złożenia. Dlatego też jednoznacznie twierdzić należy, iż złożenie skargi do Sądu nastąpiło z uchybieniem terminu sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W konsekwencji wniesiona skarga jest skargą spóźnioną.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli skargę wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.