Uzasadnienie
W dniu 18 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem do sprawy o sygn. akt II SA/Kr 505/02 oddalił skargę H.J., H.S. i S.J. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
Wobec braku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku i braku wniesienia skargi kasacyjnej, wyrok ten stał się prawomocny z dniem 20 czerwca 2006 r.
Starosta S. pismami z dnia 19 lipca 20010 r. i dnia 23 sierpnia 2010 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przesłanie odpisu uzasadnienia do ww. wyroku uzasadniając to niezbędnością tego uzasadnienia do ustalenia stanu faktycznego sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienia wyroku nie sporządza Sąd z urzędu. W takim przypadku Sąd sporządza uzasadnienia wyroku tylko wówczas, gdy strona (i tylko strona) złoży wniosek z żądaniem sporządzenia uzasadnienia wyroku w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.
Prawo do skutecznego złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku przysługuje tak stronom, jak i uczestnikom na prawach stron (art. 12 P.p.s.a.).
W tej sprawie odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku wynika z dwóch odrębnych od siebie podstaw.
Po pierwsze, termin do skutecznego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku minął z dniem 25 maja 2006 r. Żadna ze stron w tym terminie, jak i w późniejszym terminie nie składała wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym samym Sąd nie sporządzał w tej sprawie uzasadnienia wydanego wyroku ani z urzędu, ani na wniosek.
Po drugie, Starosta S. nie jest w tej sprawie stroną. Nie był on bowiem ani skarżącym (jednym ze skarżących), ani jego decyzja nie została zaskarżona – zaskarżono decyzję Wojewody.
Zgodnie z art. 33 § 1 P.p.s.a. uczestnikiem na prawach strony jest ta osoba (podmiot), która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi i zarazem wobec której wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego.
Jako uczestnik może się zgłosić osoba (podmiot), która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego oraz organizacja społeczna (art. 33 § 2 P.p.s.a.).
W tej sprawie Starosta S. nie dokonał zgłoszenia swojego udziału w postępowaniu sądowym. Nie jest on również organizacją społeczną.
Starosta nie brał również udziału w postępowaniu administracyjnym jako jego strona. Nie było również podstaw do zawiadamiania Starosty o terminie rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II GSK 422/08, opub. w LEX nr 497345 stwierdził, że "o statusie uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego nie mogą przesądzać okoliczności faktyczne - faktyczny udział w postępowaniu sądowym. Legitymacja uczestnika musi mieć podstawę w przepisach prawa".
Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 195/08, opub. w LEX nr 469813 stwierdził, że:
"1. Stosownie do art. 33 § 1 p.p.s.a. uprawnienie do bycia uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione zostało od istnienia interesu prawnego w sprawie. Interes prawny przejawia się w tym, że określony podmiot ma roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Interes fiskalny (jako rodzaj interesu faktycznego) nie jest tożsamy z interesem prawnym, który swoje źródło musi mieć w konkretnym przepisie prawa materialnego. Nie jest takim przepisem art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, który wskazuje jedynie, że podatek od nieruchomości jest źródłem dochodów własnych gminy (nie tworzy natomiast po stronie gminy skonkretyzowanego roszczenia związanego z tym podatkiem).
2. Przyznanie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej (imperium), niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego (nawet gdy taki istnieje) w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Wyznaczenie bowiem organowi samorządu terytorialnego roli organu administracji publicznej oznacza, iż broni on interesu jednostki samorządowej w formie właściwej dla organu prowadzącego postępowanie".
Przytoczone orzeczenia wyraźnie wskazują, że tylko wykazanie ingerencji zaskarżonym aktem administracyjnym w interes prawny danego podmiotu pozwala na uznanie go za uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 141 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 141 § 1 i 2 P.p.s.a. i art. 33 § 1 P.p.s.a. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, ponieważ Staroście jako wnioskodawcy nie przysługiwał status stron lub uczestnika na prawach strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, zakończonym wyrokiem tego Sądu z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 505/02.
Sąd informuje, że akta administracyjne tej sprawy zostały zwrócone Wojewodzie w dniu 4 lipca 2006 r.
W związku z powyższym należało w drodze postanowienia, orzec jak w sentencji.