Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony dla niej z urzędu oświadczył, że skarżąca cofa skargę. Wyjaśnił, że organ I instancji zawiesił wznowione postępowanie, na co skarżąca wniosła zażalenie, bowiem jej wolą było, aby postępowanie wznowione się toczyło. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego było wynikiem niezrozumienia treści wydanego przez organ II instancji orzeczenia, które jest zgodne z wolą skarżącej.
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.). - dalej określanej jako p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Uznając cofnięcie za dopuszczalne, należało umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu orzeczono w pkt 2 postanowienia o zwrocie skarżącej wniesionego wpisu od skargi.