Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżący W. K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata uzasadniając, że nie ma możności poniesienia kosztów związanych ze sprawą.
Ze złożonego oświadczenia wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubiną H. L. oraz czwórką dzieci: 1..- letnią E., 9-letnią M., 6-letnią L. i 5-letnim M.. W skład majątku skarżącego wchodzi dom jednorodzinny o powierzchni 217 m² oraz działka wielkości 83 arów, na której stoi dom. Rodzina utrzymuje się z prac dorywczych skarżącego, które przynoszą dochód rzędu 1.000 – 1.500 zł miesięcznie. Konkubina nie posiada żadnego źródła dochodu, zajmuje się opieką nad dziećmi. Skarżący zaciągnął kredyt w wysokości 80.000 zł na wykończenie domu. W roku 2009 zarówno skarżący, jak i jego konkubina nie osiągnęli dochodu, dlatego nie rozliczali się z urzędem skarbowym.
Skarżący, ani jego konkubina, nie są zarejestrowani w urzędzie pracy jako bezrobotni. Rodzina korzysta ze świadczeń rodzinnych wypłacanych przez gminę w wysokości około 500 zł miesięcznie. Koszty utrzymania rodziny przedstawiają się następująco: energia elektryczna ok. 340 zł, wywóz ścieków 150 zł, telefon ok. 200 zł, lekarstwa dla dzieci 100 zł, ubrania ok. 300 zł, środki czystości ok. 50 zł, wyżywienie ok. 450 zł, ogrzewanie domu 380 zł (rocznie ponad 4.000 zł). Wysokość raty kredytowej wynosi ok. 776 zł. Skarżący posiada konto bankowe jedynie do spłaty zaciągniętego kredytu bankowego.
Postanowieniem z dnia 28 maja 2010r. referendarz sądowy oddalił wniosek. Skarżący złożył w terminie sprzeciw, podnosząc w nim, iż w spłacie kredytu pomaga mu siostra, która pracuje w A.. Ponadto kredyt uzyskał na dokończenie budowy domu, kiedy jego sytuacja materialna była korzystniejsza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., przyznanie takiego prawa może nastąpić, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący, posiadający na utrzymaniu trójkę małoletnich dzieci, utrzymuje się jedynie z prac dorywczych, a jego konkubina zajmuje się opieką nad dziećmi. Brak stałego zatrudnienia został udokumentowany zaświadczeniami. Miesięczne dochody rodziny (z prac dorywczych oraz zasiłku rodzinnego) w łącznej wysokości około 2000 zł są zatem niewystarczające, biorąc pod uwagę wskazywane konieczne wydatki, w tym konieczność spłaty kredytu na dokończenie budowy domu dla zaspokojenia niezbędnych potrzeb mieszkaniowych. Okoliczność, że skarżący nie korzysta z pomocy państwa nie uprawnia przy tym wniosku, że jego sytuacja jest na tyle dobra, że nie musi tego czynić. Całokształt sytuacji materialnej pozwala na dokonanie oceny, że uiszczenie kosztów sądowych oraz poniesienie kosztów zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, nastąpiłoby z uszczerbkiem dla utrzymania skarżącego i jego rodziny. Spełniona zatem została wskazana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.