Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20 stycznia 2003r. znak [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...], po rozpatrzeniu odwołania G. B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2002r. znak [...] orzekającą o wprowadzeniu zmiany w rejestrze ewidencji gruntów obrębu [...] gm. [...] w pozycji rejestrowej G.123 przez wpisanie co do działki [...] własności G. B. powierzchni 0.3278 ha, w miejsce powierzchni 0.2900 ha. W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art.7 "b’, art. 20 i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (tj. Dz. U. 2000r. Nr 100, poz. 1086 z późń.zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.
Wnioskiem z dnia [...] maja 2002r. G. B. zwrócił się do Starosty Powiatowego o uzgodnienie ewidencji gruntów co do powierzchni działki [...], objętej księgą wieczystą [...]z powierzchnią wymienioną w aktach notarialnych stanowiących podstawę założenie tej księgi, a wynoszącą 0.3400 ha. Podnosił, że w ewidencji gruntów działka ta ma 2900 m², a według jego pomiarów ma 31 arów.
Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002r, opartą m.in. na przepisie par. 47 ust.3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów, orzekł o wprowadzeniu zmiany w rejestrze ewidencji gruntów obrębu [...]gm. [...]. Zmiana polegać ma na wykreśleniu w pozycji rejestrowej G.123 założonej dla G. B. jako właściciela nieruchomości objętej Kw [...]dotychczasowej powierzchni działki [...] oznaczonej jako 0.2900 ha (RV- 0.1200 ha, BRV- 0.1700 ha), a wpisania powierzchni nowej 0.3278 ha (RV-0.1522 ha i BRV-0.1756 ha).
Uzasadniając decyzję organu I instancji wskazał, że podstawę rozstrzygnięcia stanowi operat pomiarowy przyjęty dnia 24.09.2002r. do państwowego zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego za numerem [...]. Zmiana jest następstwem nowego dokładniejszego pomiaru w granicach ewidencyjnych działki [...].
W odwołaniu od tej decyzji G. B. zarzucił, że decyzja opiera się na błędnie wykonanym pomiarze a niezgodność w ewidencji gruntów co do działki [...]objętej księgą wieczystą polega na rozbieżności co do powierzchni i granic. Podnosił, że sam pomierzył powierzchnię działki w granicach ogrodzenia trwałego i wynosi ona ok. 3334 m².
Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dokonał dalszych ustaleń.
Umową notarialną z [...].07.1984 r. Nr Rep.[...] H. i M. małż. L. sprzedali I. i B. małż. C., nieruchomość o pow. 34 arów, oznaczoną na mapie jako działka [...], położoną we wsi [...] dla której prowadzona była KW [...]. PBN w [...].
Kolejną umową notarialną z dnia [...].10. 1994 I. i B. małż. C., sprzedali G. B. tę nieruchomość opisaną w księdze wieczystej jako działka [...]o pow. 3.400 m ², oznaczoną na mapie złożonej w aktach księgi wieczystej KW/[...]. Na podstawie tej umowy G. B. wpisany jest w/w księdze wieczystej jako właściciel tak oznaczonej nieruchomości.
W 1979 r. prowadzone było postępowanie scaleniowe części gruntów wsi [...], w które wchodzi m.in. działka [...], zatwierdzone decyzją scaleniową Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979r. Nr [...]. W rejestrach pomiarowo -klasyfikacyjnych przed podpisaniem decyzji zatwierdzającej projekt scalenia, jak i sporządzonych po scaleniu, działka [...]wg ewidencji gruntów miała powierzchnię 0.3400 ha.
W roku 1993 wykonano modernizację ewidencji gruntów obrębu [...] gmina [...], w wyniku której zmieniono ewidencyjnie powierzchnię działki [...], określając ją na 0.2900 ha.
W następstwie wniosku G. B. organ odwoławczy przeanalizował dokumentację modernizacji z 1993r. i ustalił, że " do obliczenia powierzchni działki Nr [...] przyjęto czołówki odmienne od czołówek przyjętych w scaleniu i wyznaczonych na gruncie. Przeprowadzony w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem G. B. pomiar wykazał, że powierzchnia działki [...] w jej granicach przyjętych do scalenia, zestabilizowanych trwale granicznikami betonowymi wynosi 0.3278 ha. Wynik tego pomiaru odzwierciedla dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu za numerem [...], sporządzona w postępowaniu przed organem I instancji.
Odnosząc się do zarzutu odwołania, że pomiar był wykonany błędnie, organ odwoławczy zajął stanowisko, że dokumentacja jest wykonana prawidłowo, ponieważ wyniki pomiaru są zgodne z dokumentami scalania gruntów w odniesieniu do działki [...].Co do zawartego w odwołaniu zarzutu dotyczącego granic działki [...], organ odwoławczy wskazał na przepis § 36 "ust. 3" Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). W myśl tego przepisu, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów. Zdaniem organu sugestie odwołujące się, że przesunięto położenie znaków granicznych, mogą stanowić przedmiot postępowania o wznowienie znaków granicznych w trybie art. 39 ust.2 Ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne.
Ustalenia dokonane w postępowaniu odwoławczym dawały zdaniem organu odwoławczego podstawę do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji z dnia [...] listopada 2002r. złożył G. B., z wnioskiem o powołanie biegłego geodety celem usunięcia nieprawidłowości związanych z błędnymi zapisami w dokumentacji scaleniowej odnośnie prawnych " granic" i powierzchni jego nieruchomości. Skargę oparto na zarzucie naruszenia prawa. Nie wskazując naruszonych przepisów, skarżący w obszernej skardze, trzykrotnie uzupełnionej pismami z [...].05.2003, [...].08.2004, [...].09.2005, podważał ustalenia zaskarżonej decyzji, że wykazana zaskarżoną decyzja powierzchnia, obliczona jest zgodnie z granicami działki przyjętymi do scalenia.
Skarżący zarzucając organom brak poczynienia stosownych ustaleń w oparciu o wszystkie dostępne dokumenty geodezyjne, przeprowadził własną ich analizę, która doprowadziła go do wniosku, iż materiał geodezyjny odzwierciedla " systematyczne manipulacje przy prawnych granicach działki [...] od chwili jej powstania przy scaleniu, aż do tej pory". Wśród załączników skarżący przedkłada dokumenty, których nie zawierają akta postępowania np. kserokopię pierworysu mapy ewidencji gruntów z 1993r., czy powołuje się na nie wzięte pod uwagę istniejące opracowania geodezyjne np. operat [...], czy [...], których akta nie zawierają. Generalne stanowisko skargi sprowadza się do tego, że " granice ze scalenia są częściowo nieujawnione" i prowadzi własną analizę co do wyjaśnienia przyczyn rozbieżności powierzchni. W skardze opisuje skarżący przebieg postępowania, treść zarzutów odwołania i składanych w trybie skargowym pism do Głównego Geodety Kraju, którego wskazań organy nie uwzględniły.
Zarzuca, że wskazany w zaskarżonej decyzji tryb postępowania o wznowienie znaków granicznych nic nie da, gdyż znaki te w dokumentacji geodezyjnej za rok 1993 zostały przesunięte. Podniesiono zarzut, że decydujące znaczenie przypisano operatowi [...], bez zebrania całokształtu materiału w tym operatu scaleniowego, oraz że odwołanie się w tym operacie do niezmienionych granic działek jest nieprawdziwe.
Wyjaśniając motywy złożenia wniosku, podkreślał skarżący, iż do 2002 r. przyjmował wyjaśnienia, że rzeczywista powierzchnia działki wynosi 2900 m², od której od 1997 r. naliczano podatek, jednakże wyniki postępowania w przedmiocie ustalenia przebiegu granic sąsiedniej działki [...], utwierdziły go w przekonaniu, że została powiększona o ok. 500 m².
Wskazywał też, że organy geodezyjne nie zawiadamiały sądu wieczystoksięgowego o zmianach w opisie nieruchomości.
W uzupełnieniu skargi, przedstawił skarżący także korespondencję prowadzoną z Wójtem Gminy, Starostą Skarżyskim już po wydaniu zaskarżonej decyzji z dnia 20 stycznia 2003r. Zarzucał także, że opracowanie geodezyjne przyjęte za podstawę decyzji sporządzone zostało z naruszeniem standardów technicznych oraz powoływał się na opis nieruchomości stanowiący podstawę do założenia księgi wieczystej dla działki [...].
W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i podnosząc, że zarzuty skarżącego zmierzają do podważenia stanu prawnego nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem działki [...] wynikającym z decyzji zatwierdzającej projekt scalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skargę wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie przed tą datą nie zostało zakończone. Zgodnie zatem z przepisem art. 97 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1271 z póź. zm.), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.Nr 153, poz. 1270), stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § w ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz.U.Nr 153, poz.1269). Sprawując tę kontrolę, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej ustawa o p.s.a) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną.
Kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem wskazuje, że skarga jest uzasadniona, aczkolwiek częściowo z przyczyn innych niż podniesione przez skarżącego na jej poparcie.
Skarżący domagał się w postępowaniu ewidencyjnym wprowadzenia w ewidencji gruntów zmian w następstwie których powierzchnia działki ewidencyjnej [...] w ewidencji gruntów odpowiadać będzie powierzchni tej działki opisanej w księdze wieczystej [...], założonej dla nieruchomości stanowiącej jego własność. Przyczyn rozbieżności pomiędzy powierzchnią dla działki [...] uwidocznioną w ewidencji gruntów, a powierzchnią uwidocznioną w opisie działki w księdze wieczystej upatrując skarżący w błędach pomiarowych i przesunięciu punktów wyznaczających granice działki.
Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie sprowadza się do zastępowania organów administracji publicznej, a zakres możliwych rozstrzygnięć sądu administracyjnego rozpoznającego skargę wyznaczają przepisy powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu nie znajduje oparcia w przepisach prawa wymienione w skardze oczekiwanie, iż w postępowaniu sądowo-administracyjnym prowadzone będzie postępowanie dowodowe z udziałem biegłego geodety, czy też, że weryfikowane będzie postępowanie zakończone ostateczną decyzją scaleniową z 1979r.
Niemniej zarzuty skargi wymagają przybliżenia istoty postępowania ewidencyjnego, w którym zapadła zaskarżona decyzja.
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2000 r Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) przepisem art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) - jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami lub lokalami.
Nośnikiem tych informacji, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy jest operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Stosownie do przepisów art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy, tzw. przedmiotowy zakres informacji w odniesieniu do gruntów obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne, nie reguluje szczegółowo trybu i zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. W dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...], obowiązywało już (od dnia 3 czerwca 2001) Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U Nr 38, poz. 454) zwane dalej Rozporządzeniem. Rozporządzenie to nakłada na starostę jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków (art. 22 ust. 1 ustawy) m.in. obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2).
Zarazem Rozporządzenie to nie zna pojęcia " prostowania" danych ewidencyjnych, którym posługiwały się przepisy poprzednio obowiązującego Rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r w sprawie ewidencji gruntów (Dz.U. Nr 158, poz. 813 z późn.zm.) a także przepisy - mającego zastosowanie w przypadkach określonych § 65 ust. 2 Rozporządzenia z 1996 r.- zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Mon. Polski Nr 11, poz. 48 z późn.zm).
Przepisy powołanego Rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, regulując zasady prowadzenia ewidencji i wymiany danych ewidencyjnych, posługują się kategorią " aktualizacji" operatu ewidencyjnego, która polega (§ 45 ust.1) na wprowadzeniu udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. W pojęciu " aktualizacji" ewidencji gruntów i budynków, mieści się zatem także usuwanie (prostowanie), błędnych czy mylnych wpisów do bazy danych ewidencyjnych. Z przepisu § 84 Rozporządzenia wynika, że określone zasady, aktualizacji ewidencji przez wymianę danych mają zastosowanie także do operatów ewidencyjnych założonych i prowadzonych przed jego wejściem w życie, w takim zakresie w jakim umożliwia tę aktualizację, system informatyczny obsługujący bazę danych ewidencji.
Przepis § 46 ust. 1 przewiduje, że aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów podlega aktualizacji z urzędu lub na wniosek. W wypadku gdy aktualizacja wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy. W myśl tego przepisu osoby zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne i kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Do dokumentów stanowiących podstawę wprowadzenia zmian w ewidencji rozporządzenie zalicza m.in. (§ 46 ust.2 pkt 2) opracowania geodezyjne i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Elementy wykazu zmian ewidencyjnych określa przepis § 46 ust.3.
Wprawdzie organy obu instancji wskazały, iż podstawę wprowadzonej zmiany w ewidencji gruntów co do powierzchni działki [...] stanowi przyjęty do zasobu w dniu 24.09.2002. za Nr [...] operat pomiarowy to jego wykonanie i przyjęcie do zasobu (oznaczające zgodność ze standardami) nie jest jednoznaczne z zadośćuczynienia nałożonemu przepisami art. 7 i 77 kpa obowiązkowi dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego z zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy przez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego - o czym niżej.
W tym miejscu należy wskazać na relację między informacjami zawartymi w operacie ewidencji gruntów dotyczącymi m.in. obszaru i granic działek ewidencyjnych, a danymi zawartymi w księdze wieczystej założonej dla nieruchomości składającej się z działki (działek) ewidencyjnych.
Oznaczenie nieruchomości, w tym jej obszar i granice oznaczone na mapie i opisie nieruchomości, są elementem oznaczenia nieruchomości zawartym w dziale I-O księgi wieczystej, stosownie do przepisu art. 25 ust. pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 1214, poz. 1361z późn.zm.) oraz paragrafu 28 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz. U. Nr 102, poz. 1122). Identyczną regulację zawierają postanowienia §§ 15,16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 20 sierpnia 2003r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie informatycznym (Dz.U.Nr 162, poz. 1575). Powszechnie jest przyjęte w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por.np. wyrok SN z 24.11.1997 II CKU 110/97 Prok.I.Pr.1998/28 jak i w piśmiennictwie (por. St. Rudzicki, Komentarz do ustawy księgach wieczystych i hipotece, Wyd.III 2000 r. str. 36 wraz z powołanym orzecznictwem), że elementy oznaczenia nieruchomości nie są objęte domniemaniem prawdziwości wpisanego prawa (art.3), ani nie są chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych (art.
5) statuowanymi tą ustawą. Przeciwnie podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej zgodnie z art. 26 ust. 1 powołanej ustawy są dane z ewidencji gruntów i budynków katastru nieruchomości. Przepis art. 27 tej ustawy przewiduje tryb postępowania w przedmiocie sprostowania oznaczenia nieruchomości przed sądem prowadzącym księgę wieczystą, w wypadku stwierdzenia niezgodności danych z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej, na wniosek właściciela, wieczystego użytkownika lub z urzędu - na skutek zawiadomienia właściwej państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej ewidencję gruntów i budynków.
Jak z powyższego wynika znajdujące się w ewidencji gruntów mapa i opis nieruchomości stanowią podstawę jej oznaczenia w księdze wieczystej. Skoro elementy oznaczenia nieruchomości nie są objęte domniemaniem prawdziwości wpisanego prawa, ani nie są chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych, opis tej samej nieruchomości może ulegać zmianom w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków.
Kwestionując zatem zaskarżoną decyzję, przyjmującą, iż działka ewid. [...]ma powierzchnię 0.3278 ha. zmierza skarżący do podważenia danych ewidencji gruntów, które służyć mogą do zmiany opisu jego nieruchomości w księdze wieczystej [...]. Bezspornym pozostaje, iż skarżący jest chronologicznie trzecim od postępowania scaleniowego przeprowadzonego w 1979r., właścicielem wpisanym w tej samej księdze wieczystej [...] obejmującej działkę [...] o powierzchni - według opisu w księdze -3400 m².
Trzeba tu wskazać, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r Nr [...] zatwierdzająca projekt scalenia gruntów wsi [...] i granic [...] oparta była na przepisach obowiązującej wówczas ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. Nr 3, poz. 13 z późn.zm.). Zgodnie z przepisem art. 16 ust.1 decyzja o zatwierdzeniu projektu scalania lub wymiany gruntów stanowiła tytuł do ujawnienia nowego stanu własności w księgach wieczystych. Zatwierdzony decyzją projekt scalenia stanowił zatem dokument geodezyjny dający podstawę do oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej przy ujawnieniu nowego stanu własności będącego wynikiem scalenia.
W czasie wydania tej decyzji (do. 30 czerwca 1989r.) obowiązywały przepisy dekretu z 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz.U.Nr 53, poz. 298 ze zm.). W świetle przepisów powołanej ustawy z 26 stycznia 1968 o scalaniu i wymianie gruntów, oraz art. 2 ust. 2 pkt 3 dekretu z dnia 13 września 1946r., decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia oparta na ustawie z 18 stycznia 1968r. określająca przebieg granic nieruchomości scalonych na zatwierdzonym projekcie nie była równoważna z rozgraniczeniem. Postępowanie rozgraniczeniowe mogło być bowiem przeprowadzone z urzędu przy przeprowadzaniu scaleń lub parcelacji nieruchomości i w związku z przebudową ustroju wolnego (art. 2 ust.2 pkt 2). Oznacza to, że decyzja o scaleniu (zatwierdzająca projekt scalenia) mogła stanowić podstawę ujawnienia w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości i jej opisu, lecz tylko w przypadku wydania w odrębnym postępowaniu decyzji rozgraniczającej scalone grunty, granica ta miała charakter granicy określonej według stanu rozgraniczonych nieruchomości, Potwierdza to przepis § 10 w zw. z § 35 obowiązującego wówczas załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z 26 lutego 1969 w sprawie ewidencji gruntów (Mon. Pol. Nr 11, poz.98 z późn.zm.).
Dopiero przepis art. 35 ust. 3 obowiązującej od 1 lipca 1989 r. ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (tj. Dz.U.z 2000r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) stanowi, że decyzja o scaleniu gruntów wydana w postępowaniu scaleniowym w trybie określonym w ust.1, zastępuje decyzję o rozgraniczeniu. Z mocy art. 55 tej ustawy, skutek ten odnosił się do decyzji scaleniowych wydanych po dniu 1 lipca 1989 r. na podstawie obowiązującej od 6 kwietnia 1982r. nowej ustawy z dnia 26 marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów(Dz.U.Nr 11 poz. 80 z późn.zm.).
Akta postępowania administracyjnego nie zwierają decyzji rozgraniczającej grunty scalone decyzją Wojewody [...] z dnia z dnia [...] grudnia 1979 zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi [...]. Nieuzasadnione jest zatem stanowisko skarżącego, że następstwem tej decyzji było rozgraniczenie działki [...]od nieruchomości sąsiednich, ale jej opis na projekcie scalenia stanowił podstawę do oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej. Z tych przyczyn zarzuty skupiające się na dokumentacji poprzedzającej scalenie nie mają doniosłości prawnej dla niniejszej sprawy.
Słusznie natomiast skarga podnosi niedostatki w zebraniu innego materiału dowodowego.
Przyjęty do zasobu w dniu [...].09.2002 na Nr [...] operat, na którym oparto zaskarżoną decyzję ogólnikowo odwołuje się w zakresie "sposobu ustalenia granic" do " granic z ewidencji gruntów gdyż prawne nie były ustalone " oraz do sporządzenia mapy tego operatu " na podstawie operatu ewidencji gruntów oraz pomiaru uzupełniającego".
Akta sprawy nie zwierają, a w każdym razie organy nie wskazały zatwierdzonego decyzją o scaleniu z [...] grudnia 1979 r. projektu scalenia, lokalizującego i opisującego działkę [...] oraz obszar scalania, w którym była położona. Nie jest też ustalone, kiedy dokładnie ewidencyjnie z działki [...] powstały działki [...] i [...], przy czym ta ostatnia niewątpliwie decyzją scaleniową weszła w obszar gruntów Spółdzielni Kółek Rolniczych w [...].
Brak jest w aktach sprawy opisu i mapy stanowiącej podstawę do oznaczenia w księdze wieczystej [...] nieruchomości stanowiącej działkę [...]. Dane opisowo-kartograficzne ewidencji gruntów w oparciu, o które sporządzono opis i mapę działki [...] do założenia księgi wieczystej, winny stanowić punkt odniesienia dla opracowania dokumentacji geodezyjnej z celu jednoznacznego ustalenia czy obecna konfiguracja działki [...] pokrywa się z danymi w księdze wieczystej, a różnica ewidencyjna powierzchni jest następstwem dokładności pomiarów w tych samych granicach ewidencyjnych, czy też obecny przebieg granic ewidencyjnych jest odmienny od ujawnionego w opisie nieruchomości w księdze wieczystej. Jeśli zostanie wykazane, że w postępowaniu scaleniowym z 1979 r. sporządzono przyjętą do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentację geodezyjną obrazującą przebieg granic działki ewidencyjnej [...] to wówczas zasadne może być powołanie przepisu § 36 pkt 3 Rozporządzenia z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Dotychczasowy stan akt postępowania administracyjnego mimo ich objętości, nie pozwala na weryfikację ustaleń zaskarżonej decyzji pod kątem ich zgodności z zebranym materiałem dowodowym. Ponownie rozpoznając sprawę w celu sprostania wymogom przepisu art. 107 § 3 kpa, wskaże organ w sposób nadający się do identyfikacji (np. nr karty akt, opis dokumentu) dowody, na których się oparł.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak punkcie I - szym sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Mając na uwadze treść uchylonych decyzji orzeczono jak punkcie II-gim sentencji na podstawie art. 152 powołanej ustawy. Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 200.