Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 14 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 518/09

Uzasadnienie

Pismem z dnia 17.05.2004 r., (znak: [...] adresowanym do D.C., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., w sprawie wykonania otworu okiennego w ścianie wschodniej budynku mieszkalnego poinformował, że po dokonaniu oględzin w dniu 13.05.2004 r., ustalił, iż:

1. - w dniu 30 marca 2004 r. J. i Z. C. zamurowali otwór okienny o wymiarach 1,50 x 1,50 m i wykonali otwór okienny o wymiarach 0,9 x 1,50 m przesuwając go o ok. 0,90 m w kierunku północnym w stosunku do poprzedniego otworu.
2. - do wykonania otworu okiennego wykorzystano istniejące nadproże
3. - J. i Z. C. przedłożyli zgłoszenie budowy z dnia 24.02.2004 r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego 08.03.2004 r.) zgłoszenie obejmuje wymianę okna 150 x 150 na okno 100 x 150 z przesunięciem w kierunku północnym 70 cm.

W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że J. i Z.C. dopełnili obowiązku wynikającego z art. 30 ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207 z 2003 poz. 2016), a lokalizacja okna jest zgodna z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75 poz. 690 - zm. 2003 r. nr 33 poz. 270).

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r., (znak: Znak: [...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 134 kpa oraz z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 z późn. zm.) po zapoznaniu się z odwołaniem złożonym przez D.C. od wyżej opisanego pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. stanowiącego odpowiedź na wniosek D.C. dotyczący wybicia otworu okiennego i wstawienia okna bez zezwolenia przez pana Z.C. w budynku na nieruchomości w miejscowości U. -stwierdził niedopuszczalność odwołania.

W uzasadnieniu podniesiono, że:

1. - warunkiem wniesienia odwołania jest wydanie przez określony organ decyzji administracyjnej,
2. - w postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu,
3. - odwołanie przysługuje od decyzji, a jest zatem niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego albo gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno - techniczną
4. - art. 107 Kpa określa treść decyzji, czyli jej obligatoryjne elementy składowe,
5. - pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 17.05.2004 r., co prawda zawiera oznaczenie organu administracyjnego, datę wydania i podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji, jednakże ważne elementy zostały pominięte i niezawarte w piśmie gdyż brak jest powołania podstawy prawnej, a co za tym idzie nie ma rozstrzygnięcia i uzasadnienia.
6. - w tej stacji cytowanego pisma nie można uznać, za decyzję a jedynie jako pismo informujące zainteresowaną o dokonanych ustaleniach w prowadzonej sprawie.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła D.C. i wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów w uzasadnieniu wywiodła, że:

1. 1. pismem z dnia 31 marca 2004r. skarżąca zawiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o wybiciu otworu okiennego przez sąsiada Z.C., bez wymaganego pozwolenia.
2. 2. dnia 17 maja 2004 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na zawiadomienie skarżącej poinformował, iż otwór okienny został wykonany zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
3. 3. na powyższe pismo skarżąca dnia 17 maja 2004r. złożyła skargę do 'Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K.
4. 4. organ odwoławczy pismem z dnia 31 maja 2004r., stwierdził swoją niewłaściwość na ówczesnym etapie postępowania i przekazał sprawę do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w celu ponownego rozpatrzenia w uzasadnieniu podając, iż odwołanie skarżącej zostało wniesione z naruszeniem art. 129 § 1 Kpa.
5. 5. skarżąca nie ma wykształcenia prawniczego i nie jest jej znany tryb wnoszenia skarg i odwołań w postępowaniu administracyjnym a przepis art. 231 Kpa wyraźnie stanowi, iż organ który otrzymał skargę nie jest właściwy do jej rozpatrzenia obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ.
6. 6. skarżąca wykorzystała wszystkie środki odwoławcze przysługujące jej w toku przedmiotowego postępowania, począwszy od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego poprzez Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego aż do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
7. 7. nie można zgodzić się z twierdzeniem WINB jakoby pismo PINB z dnia 17 maja 2004r., nie miało charakteru decyzji. "Świadczy o tym chociażby fakt, iż we wszystkich postanowieniach WINB a nawet Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z roku 2004 nie ma wzmianki o niedopuszczalności składanego przez skarżącą odwołania".

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione z w uzasadnieniu postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Na wstępie należy stwierdzić, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego

Przedmiotem sprawy niniejszej jest kontrola postanowienia organu odwoławczego stwierdzającego niedopuszczalność odwołania z uwagi na to, że - zdaniem organu - czynność organu administracji publicznej przedstawiona w piśmie z dnia 17.05.2004 r., znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nie jest decyzją administracyjną.

Pomijając dyskusyjną kwestie istnienie lub nie istnienia domniemania załatwienia sprawy przez wydanie decyzji trzeba pamiętać, że o formie załatwienia sprawy decydują właściwe przepisy materialnego prawa administracyjnego. Dla wyjaśnienia stanowiska Sądu, niezbędne jest poczynienie kilku uwag natury ogólnej.

Decyzja administracyjna jest kwalifikowanym aktem administracyjnym, cechującym się zewnętrznym charakterem, władczym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej skierowanym do konkretnego adresata. Zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego (art. 104 i 107 kpa) decyzja jest formą załatwienia sprawy administracyjnej. Jej wydanie następuje po wszczęciu postępowania, zebraniu materiału dowodowego i dokonaniu subsumcji. Oczywiście akt administracyjny zawierający decyzję administracyjną musi mieć odpowiednią formę.

W literaturze przedmiotu jak i w orzecznictwie sądowym, przyjęto, że decyzja administracyjna co najmniej musi zawierać, oznaczenie organu, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie sprawy oraz podpis osoby działającej w imieniu organu, tak więc do uznania aktu administracyjnego za decyzję nie jest konieczne wystąpienie wszystkich elementów o których mowa w art. 107 kpa.

Przenosząc te ogólne uwagi na teren sprawy niniejszej należy stwierdzić, że pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 17.05.2004 r., jest decyzją administracyjną bowiem zawiera oznaczenie organu który je wystosował, wskazał adresata (D.C., J. i Z. C.), rozstrzygnął sprawę (po dokonaniu oględzin), iż działania inwestorów nie mają cech samowoli gdyż oparte są o zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych. Co więcej qwbre stanowisku organu II instancji pismo powołuje przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy skargę należy uznać za uzasadnioną pamiętając o tym, że zgodnie z art. 134 § 1 p.o.p.s.a, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżone postanowienie, narusza prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.