Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości os [...] w K na decyzję Wojewody z [...] lutego 2013 r., znak: [...] z uwagi na nieuzupełnienie braków skargi w terminie. Odpis postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu 14 czerwca 2013 r.
W dniu 20 czerwca 2013 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jednodniowe spóźnienie w wykonaniu zarządzenia sądu wynikało z faktu, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwania, została odebrana przez osobę nieuprawnioną do odbioru korespondencji w dniu 13 maja 2013 r., w godzinach w których dziennik podawczy był już nieczynny. Osoba uprawniona zarejestrowała pisma w dniu następnym z datą 14 maja 2013 r., stąd 7-dniowy termin do uzupełnienia braków był liczony od dnia następnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna - art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej ppsa. Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei przepis art. 87 ppsa stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie.
Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa uzasadnia przyjęcie jej zawinienia w uchybieniu terminu i oddalenie wniosku o przywrócenie terminu.
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu strona skarżąca powołała okoliczność odebrania przesyłki sądowej przez nieuprawnionego do odbioru korespondencji pracownika firmy zarządzającej nieruchomością, a następnie niewłaściwie dokonanie rejestracji pisma w dniu następnym. W związku z tym wypada zaznaczyć, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru z 13 maja 2013 r. zostały przybite dwie pieczątki: "Rejon Obsługi Mieszkańców "[...]" Sp. z o.o. w K. ", oraz "inspektor ds. techniczno-administracyjnych mgr inż. K.M.-S. ". Zgodnie z art. 67 § 2 ppsa pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Nie ulega wątpliwości, że K.M.-S. poświadczając odbiór przesyłki pieczęcią firmy działała jako osoba upoważniona do odbioru pism.
Uchybienia pracownika lub uprawnionego organu przy odbiorze korespondencji nie mogą rzutować na skuteczność doręczenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym skutki uchybień pracowników obciążają adresata (por. postanowienie SN z dnia 5 października 1994 r., III ARN 54/04, OSNP 1994, nr 12, poz. 187). Sąd orzekający w sprawie podziela także wyrażone przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 6 października 1998 r., II CKN 8/98, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
Podsumowując rozważania Sądu należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku okoliczności nie mogą usprawiedliwiać niedotrzymania terminu, albowiem nie świadczą o zachowaniu należytej, wymaganej staranności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.