Uzasadnienie
Z.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] Decyzją tą została uchylona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]. i umorzono postępowanie w sprawie dotyczącej otworów okiennych w ścianie budynku rekreacyjnego oraz balkonu na dz. nr [...]w Ł. własności M.B. i S.B. od strony działki nr [...] własności I.O., M.D., M.D. i R.D. - reprezentowanych w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika - Z.D.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z § 2 uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W myśl natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
W niniejszej sprawie skargę wniósł osobiście Z.D. nie wskazując, że jest w sprawie przed sądem pełnomocnikiem jakiejkolwiek strony postępowania administracyjnego. Z akt administracyjnych wynika, że Z.D. w przedmiotowej sprawie administracyjnej był jedynie pełnomocnikiem I.O., M.D., M.D. i R.D.. Ponadto sprawa dotyczy nieruchomości, których właścicielami są: co do dz. nr [...]- M.D. i S.B. oraz co do działki nr [...] I.O, M.D, M.D. i R.D. (wypis z rejestru gruntów k.... akt adm. akt I instancji). Z.D. nie ma więc interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. w zaskarżeniu decyzji organu II instancji do sądu administracyjnego. Pojęcie interesu prawnego powinno być rozumiane jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić, oraz aktualny, a nie ewentualny. W rozumieniu art. 33 p.p.s.a. nie wystarczy wykazanie jakiegokolwiek interesu, lecz musi to być interes prawny, a więc oparty na prawie.
Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dana osoba jest wprawdzie zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy, ale nie opiera swojego interesu na przepisie prawa.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.