Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2015 r. T.M. wniósł za pośrednictwem Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w postępowaniu wznowieniowym. W skardze zawarto wniosek o wtrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] znak:[...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę.
Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu wznowieniowym prowadzonym w stosunku do ostatecznej decyzji organu I instancji (decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę) wydanej w trybie postepowania zwykłego.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z 31 stycznia 2014 r. skarżący wskazał, że jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki polegające na rozpoczęciu inwestycji albo co więcej na zrealizowaniu już inwestycji. Jeżeli nastąpi wykonanie prac budowlanych, a projekt budowlany okaże się być wadliwy przyjęty w wadliwie prowadzonym postępowaniu administracyjnym – to trudno będzie odwrócić skutek w postaci już wykonanych robót budowlanych. Jak podnosi skarżący, realizacja robót budowlanych spowoduje trwałą modyfikację bryły i kubatury budynku przy ul. [...] w K. oraz wielkości znajdujących się w tym budynku pomieszczeń. Taki stan godzić będzie w interesy i prawa skarżącego, któremu bezzasadnie odmówiono przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964).
Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008r., I FSK 983/08).
W ocenie Sądu w badanej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] znak: [...] w postaci trudnych do odwrócenia skutków jak i niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Jak słusznie podniesiono w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1041/08 (LEX nr 527673): Nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W tej sprawie dotyczącej skargi na decyzje wydane w postępowaniu wznowieniownym nie skarży się bezpośrednio decyzji wydanej w postępowaniu tzw. "zwykłym", a więc nawet uchylenie przez sąd decyzji z postępowania wznowieniowego nie musi oznaczać ingerencji w ostateczną decyzję wydaną w postępowaniu zwykłym.
Ponadto w przypadku realizacji obiektu budowlanego nie chodzi o ocenę, czy zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne wywołuje dopuszczalne czy niedopuszczalne skutki dla otoczenia, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda dla skarżącego lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem obiektu wobec skarżącego.
W rozpoznawanej sprawie skarżąc nie przytoczył takich okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 31 stycznia 2014 r. Samo twierdzenie skarżącego, że przeprowadzenie całkowicie lub częściowo robót budowlanych objętych decyzją z 31 stycznia 2014 r. spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków zarówno prawnych jak i faktycznych, nie jest wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku takiej inwestycji jak nadbudowa, przebudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku istotne znaczenie ma wyważenie racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżącego oraz interesów inwestora, który ma prawo do realizacji danej inwestycji i zabudowy działki.
Nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo.
Sąd analizując projekt budowlany na potrzeby jedynie orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonywania decyzji dochodzi do przekonania, że zakres nadbudowy i przebudowy nie powoduje dla skarżącego nadmiernych uciążliwości. Projektowane roboty budowlane nie dotyczą obiektu lub części obiektu budowlanego bezpośrednio sąsiadującego z obiektem budowlanym skarżącego. Skarżący nie wskazał także w jaki sposób wykonanie decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę budynku może wpłynąć na wykonywanie przez niego prawa własności lub innego prawa.
Okoliczność natomiast, że hipotetycznie wskazując, w razie uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany inwestor musiałby np. rozebrać cześć swojego obiektu budowlanego nie stanowi dla skarżącego trudnego do odwrócenia skutku. Chodzi przede wszystkim o ten skutek dotyczący samego skarżącego, a nie inwestora.
Należy również wyjaśnić, że postanowienie w sprawie wstrzymania wykonywania decyzji ma charakter tymczasowy. Jego moc wygasa z chwilą rozstrzygnięcia sprawy. Wydając to postanowienie Sąd nie bada merytorycznie sprawy i wstrzymanie wykonania decyzji nie może być interpretowane jako pozwalające na czynienie domniemania ewentualnego uchylenia zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.