Uzasadnienie
Rada Gminy w Kłaju podjęła w dniu 1 października 2004 r. Uchwałę Nr XXIII/178/2004 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kłaj, obejmującego Miejscowości: Dąbrowa, Grodkowice i Targowisko.
W dniu 4 maja 2007 r. skargę na tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli S. i J. S., zam. w [...]. Została ona w dniu 28 marca 2007 r. poprzedzona wezwaniem Rady Gminy Kłaj do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących, oddalonym przez Radę w dniu 19 kwietnia 2007 r.
W zakresie zastrzeżeń do planu zagospodarowania przestrzennego uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zarzuty skarżących nie są zrozumiałe. Jak można wnioskować z niejasnych sformułowań skargi skarżący zarzucają rozbieżność między wersją planu wyłożoną do publicznego wglądu a wersja ostateczną. opublikowaną w dzienniku urzędowym. Zarzucają oni naruszenie następujących przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.):
- - art. 1 ust. 1 pkt 5 (nie ma takiego przepisu),
- - art. 4 ust. 1 pkt 1 (nie ma takiego przepisu),
- - art. 6 ust. 1 pkt 2, pozycja 1.2 (nie ma takiego przepisu),
- - art. 16 ust. 1, gdyż zachodzi podejrzenie, że mapy, w oparciu o które opracowano plan są nieaktualne lub nie pochodzą z państwowego zasobu geodezyjnego,
- - art. 18 ust. 1 pkt 2 (nie ma takiego przepisu),
- - art. 28 ust. 1,
- - art. 52 ust. 1 pkt 1 poz. b (nie ma takiego przepisu),
- - art. 53 ust. 1 (przepis nie dotyczy planowania przestrzennego).
W obszernym uzasadnieniu skargi J. S. S. opisują procedurę ubiegania się o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ich działki, a nie nawiązują do zaskarżanego planu zagospodarowania przestrzennego. Dopiero w jej końcowej części piszą oni, że chodzi o działkę Nr "1" w G. Uchwalenie planu narusza ich interes prawny przez "przerobienie tej działki z symbolu M na wyłącznie komercyjną UC". Plan dotyczący tej działki - jak można się domyślać - ogranicza możliwości prowadzenia gospodarstwa na ich działce nr "2" w T., zaniża wartość domu i całej nieruchomości. W części graficznej planu brakuje planowanej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, przedstawiając przebieg procesu planistycznego.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący sprecyzował swoje zarzuty stwierdzając, że chodzi mu o zmianę przeznaczenia działki Nr "3" w G. z mieszkaniowego na komercyjne. Działka ta sąsiaduje z działką Nr "2" w T., należącą do skarżącego. Jak wynika z oświadczenia strony przeciwnej, między w/w działkami biegnie droga publiczna o szerokości 4 m. będąca jednocześnie granicą między Grodkowicami i Targowiskiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) skargę na uchwałę organu gminy może wnieść do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tą uchwałą. Przesłanką dopuszczalności tej skargi jest zatem samo istnienie interesu prawnego lub uprawnienia, który byłby powiązany treściowo z daną uchwałą, a ponadto fakt naruszenia tego uprawnienia lub interesu prawnego przez tę uchwałę.
W analizowanym przypadku interes prawny skarżących w powiązaniu z zaskarżoną uchwałą polega wyłącznie na tym, że są oni właścicielami działki leżącej na terenie objętym kwestionowanym planem. Jednakże plan ten w niczym nie narusza tego interesu prawnego, gdyż w żaden sposób nie zmienia przeznaczenia działki skarżących ani działek bezpośrednio z nią sąsiadujących. Zaskarżona uchwała zmienia tylko przeznaczenie innej działki, która leży wprawdzie w pobliżu działki skarżących, ale jest od niej oddzielona drogą publiczną, a w dodatku należy do innej miejscowości. Zmiana tego przeznaczenia na usługi komercyjne w żaden sposób nie może zaszkodzić uprawnieniom lub interesom prawnym państwa S. W tej sytuacji nie można twierdzić, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżących a więc, że została spełniona ustawowa przesłanka dopuszczalności skargi. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 101 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym.