Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] marca 2009 r. Nr: [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym S. K. złożył wniosek o zwolnienie go od konieczności uiszczania wpisu sądowego w niniejszej sprawie, powołując się na trudną sytuację zdrowotną i finansową.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w przewidzianej prawem formie tj. według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245), dlatego w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] kwietnia 2009 roku, za pismem sądowym z dnia 24 kwietnia 2009 roku pełnomocnikowi skarżącego - J. K. został przesłany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia i odesłania do tut. Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie J. K. uzupełniła brak formalny i przesłała do tut. Sądu wypełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ze względu na to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zawierał podpisu skarżącego - pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku formalnego poprzez osobiste podpisanie wniosku przez skarżącego S. K. W dniu 25 maja 2009 r. do tut. Sądu wpłynął formularz wniosku "PPF" z uzupełnionym podpisem skarżącego.
Z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną J. Ich miesięczny dochód wynosi 2.792,85 zł i stanowi go emerytura skarżącego w wysokości 1.573,76 zł oraz emerytura jego żony w wysokości 1.219,09 zł. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie własnościowe (wcześniej służbowe) wielkości 42 m-. Nie posiada on innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż jest osobą w podeszłym wieku (liczy 8... lat) i pozostaje w bardzo ciężkim stanie zdrowia. Przeszedł zator mózgu, po którym został sparaliżowany prawostronnie i unieruchomiony. Porusza się wyłącznie na wózku inwalidzkim. Skarżący przebył dwa zawały serca, utracił słuch, posługuje się aparatem słuchowym. Choroby reumatyczne uniemożliwiają mu sprawne chodzenie i poruszanie rękoma. Aktualnie skarżący przebywa w Centrum Usług Pielęgniarsko - Opiekuńczych "[...]" w N., gdzie opłata miesięczna za pobyt wynosi [...] zł. Miesięczna wysokość emerytury skarżącego nie wystarcza mu na pokrycie wydatków związanych z codziennym życiem, lekami (500 zł plus koszt pieluch 150 zł), konieczną rehabilitację, czy inne niezbędne opłaty. Z emerytury żony skarżącego wynoszącej 1.219,09 zł pokrywane są częściowo koszty pobytu skarżącego w ośrodku, ponadto pokrywane są koszty utrzymania mieszkania, rachunki, a także leczenie J. K. cierpiącej na cukrzycę.
Skarżącemu brakuje środków na rehabilitację, która odbywa się jedynie raz w tygodniu. Wnioskodawca nie jest zatem w stanie ponieść tak wysokiego wydatku na wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W ocenie orzekającego skarżący S. K. w wystarczającym stopniu wykazał, iż znajduje się w sytuacji kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja materialna i zdrowotna wnioskodawcy jest bowiem bardzo trudna. Skarżący jest osobą w podeszłym wieku, cierpiącą na szereg schorzeń. Uzyskiwane w miesiącu dochody z tytułu emerytury przeznaczane są w całości na pokrycie kosztów pobytu w Centrum Usług Pielęgniarsko - Opiekuńczych. Małżonkowie K. uzyskują, co prawda stałe miesięczne dochody w łącznej wysokości 2.792,85 zł, jednakże ponoszone przez nich miesięczne wydatki są bardzo wysokie w stosunku do tych dochodów. Z załączonych rachunków i faktur wynika, że suma miesięcznych wydatków wynosi ponad 2.400 zł. Składają się na nie: opłata za pobyt skarżącego w ośrodku w wysokości [...] zł, rata kredytu zaciągniętego na zakup sprzętu rehabilitacyjnego - [...] zł, czynsz za mieszkanie [...] zł, opłata za energię elektryczną [...] zł, opłata za gaz [...] zł (za 2 miesiące), zakup leków około [...] zł, zakup pieluchomajtek [...] zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, jak również przedmiotów wartościowych.
W ocenie orzekającego kwota dochodu pozostającego do dyspozycji skarżącego i jego żony z trudem wystarcza na pokrycie podstawowych wydatków i dlatego nie można wymagać, by choćby jej część przeznaczona została na potrzeby zainicjowanego postępowania sądowego.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w całości i ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).