Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 lutego 2024 r. nr 145/2024 znak WOB.7722.49.2023.KJAS stwierdzono, że zażalenie B. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieliczce nr 140/22 z dnia 28 grudnia 2022 r. znak: NG.5160.10.2022 nakazujące wstrzymanie prowadzenie robót budowlanych przy samowolnej rozbudowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] i [...] w W. B., zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 28 grudnia 2022 r. została doręczona w dniu 9 stycznia 2023 r., a zatem zgodnie z art. 141 § 2 kpa, termin na złożenie zażalenia upływał w dniu 16 stycznia 2023 r. Tymczasem zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 3 lutego 2023 r.
Wobec powyższego organ nie rozpoznał merytorycznie wniesionego zażalenia, lecz wydał postanowienie stwierdzające, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu, zgodnie z art. 134 kpa.
B. B. i Z. P. złożyli skargę od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie art. 6 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 141 § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie, że wniesione zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu, co nie uwzględnia daty doręczenia postanowienia, daty wniesienia zażalenia, których porównanie winno doprowadzić do przekonania, że termin został zachowany.
Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2023, poz. 1634, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.
Materialnoprawną podstawę kwestionowanego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., zwanej dalej kpa), który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powyższy przepis na zasadzie analogii ma zastosowanie również do zażaleń, zgodnie bowiem z art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Termin na wniesienie zażalenia został natomiast jednoznacznie uregulowany w art. 141 § 2 kpa, który stanowi, że zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.
Akta przedmiotowej sprawy nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do prawidłowości poczynionych przez organ ustaleń. Skarżone przez stronę postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 9 stycznia 2023 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 2 akt adm.). Z kolei zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 3 lutego 2023 r., co wynika z kolei z pieczątki na kopercie (k. 6 akt adm.).
Z powyższego zestawienia dat wynika jednoznacznie, że zażalenie zostało złożone po terminie, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 16 stycznia 2023 r.
W tej sytuacji organ był zobligowany do stwierdzenia, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu na podstawie powołanego na wstępie art. 134 w zw. z art. 144 kpa.
Wynikające z akt sprawy okoliczności faktyczne, sprowadzające się w zasadzie do dwóch dat istotnych dla sprawy zdarzeń, tj. doręczenia postanowienia i złożenia zażalenia, są jednoznaczne, wynikają z potwierdzeń pocztowych, mających rangę dokumentów urzędowych i nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Co więcej, skarżąca ograniczyła się do gołosłownych zarzutów względem zaskarżonego postanowienia i nie przedstawiła żadnych argumentów, które podważałyby jego prawidłowość. W skardze zarzucono, że zestawienie powyższych dat prowadzi do wniosku, że zażalenie nie było spóźnione, w opinii Sądu daty te potwierdzają jednakże prawidłowość oceny dokonanej przez organ odwoławczy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.