Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. działającego z upoważnienia Wójta Gminy Z. [...] odmówiono przyznania G.G. pomocy w postaci wyprawki szkolnej dla dziecka klasy.....
Po rozpatrzeniu odwołania G.G. od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [....] utrzymało ja w mocy. Rozstrzygnięcie Kolegium zapadło na podstawie art. 2 ust. l, art. 3, art. 4, art. 7, art. 8, art. 11, art. 39 i art. 102 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 póz. 593 ze zm.) oraz art. 138 § l pkt l k.p.a.
Kolegium oceniło zaskarżoną decyzję jako prawidłową. W pierwszej kolejności wskazało, iż postanowiło rozpoznać odwołanie G.G. i uznać iż zostało ono wniesione w terminie z uwagi na przyjęcie jako daty doręczenia decyzji organu I instancji dnia 29 listopada 2005 r., czyli dnia, w którym strona osobiście w siedzibie organu odebrała przedmiotową decyzję. Zwrócono uwagę, że organ I instancji słusznie wskazał w piśmie przewodnim kierowanym do Kolegium, iż z uwagi na niepodjęcie przez stronę listu poleconego zawierającego decyzję mimo dwukrotnego jej awizowania przez Pocztę Polską należało przyjąć fikcję doręczenia, o której mowa w art. 44 k.p.a. Jednakże z uwagi na szczególny charakter sprawy (sprawa socjalna) Kolegium postanowiło rozpoznać odwołanie strony. W dalszej części uzasadnienia Kolegium wyjaśniło, dlaczego uznało zaskarżoną decyzję za prawidłową.
Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G.G. kwestionując sposób przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w sprawie i kwestionując kompetencje pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, która to instytucja zdaniem skarżącego "zamiast pomagać szkodzi".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało swoje wcześniejsze stanowisko w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stwierdzone naruszenie prawa dotyczy kwestii terminowości odwołania złożonego w niniejszej sprawie przez G.G. Zdaniem Kolegium należało przyjąć, że doręczenie nastąpiło zgodnie z art. 44 k.p.a. po dwukrotnym bezskutecznym awizowaniu przesyłki zawierającej decyzję, jednakże ze względu na "szczególny charakter sprawy (sprawa socjalna)" organ odwoławczy przyjął, że doręczenie nastąpiło w dniu osobistego odbioru decyzji w siedzibie organu przez stronę tj. 29 listopada 2005 r., co oznacza, że odwołanie złożono w terminie.
Przepisy art. 39 i nst. k.p.a., regulujące kwestie doręczeń w postępowaniu administracyjnym, nie mają charakteru uznaniowego. Są to przepisy bezwzględnie obowiązujące, które nie pozostawiaj ą organom administracji żadnego "luzu decyzyjnego". Wbrew twierdzeniom Kolegium charakter sprawy nie ma żadnego wpływu na ustalenie daty doręczenia decyzji stronie.
Jeżeli stwierdzono, że w sprawie zachodzi sytuacja opisana w art. 44 k.p.a., datą doręczenia stronie przesyłki jest czternasty dzień od daty pierwszego jej awizowania (art. 44 § 4 k.p.a.). Późniejsze doręczenie pisma adresatowi nie czyni nieskutecznym doręczenia decyzji w myśl wyżej cytowanego przepisu k.p.a., w szczególności nie otwiera ponownie terminu do wniesienia środka odwoławczego (wyrok NSA z 12 października 1999 r. sygn. V SA 1880/98, LEX nr 49422). Jeżeli natomiast organ odwoławczy ustala, że decyzję I instancji doręczono w dniu 29 listopada 2005 r., powinien wyjaśnić dlaczego przyjął, że doręczenie na podstawie art. 44 k.p.a. nie nastąpiło. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnienie takie zawarto ("szczególny charakter sprawy"), jednakże narusza ono prawo, ponieważ opiera się na uznaniowej interpretacji przepisu, który ma charakter bezwzględnie obowiązujący. W ten sposób organ II instancji naruszył art. 44 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego sprawy tj. nie ustalenie daty doręczenia stronie decyzji I instancji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium powinno jednoznacznie ustalić datę doręczenia G.G. decyzji organu I instancji z dnia [....] Ustalenie to jest kluczowe dla oceny, czy odwołanie od tej decyzji zostało wniesione w terminie, a więc czy w ogóle może być ono rozpoznane.
Ze względu na opisane wyżej naruszenie przepisów postępowania zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § l pkt l "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.).