Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, wydana na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § l pkt. l w zw. z art. 145 § l pkt. 5 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt. 2 i art. l ust. 2 pkt. 31, art. 2 ust. 3 oraz art. 22 ust. l ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371) w której po ponownym rozpatrzeniu sprawy F. S utrzymano w mocy decyzję własną z dnia [...] 2005 r. Nr [...] którą to decyzją odmówiono uchylenia decyzji z dnia [...].2000 r. nr[...] i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...].2000 r. nr [...].
W skardze osobiście sporządzonej przez skarżącego F. S. Kwestionuje on ustalenia Kierownik Urzędu co do zasady pozbawienia go uprawnień kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej odrzucenie bowiem "analiza akt sprawy (ze szczególnym uwzględnieniem zwrotnego potwierdzenia odbioru) prowadzi do wniosku, że decyzja z dnia 15 marca 2006 r. została doręczona wyłącznie stronie, podczas gdy art. 40 § 2 kpa stanowi, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Tym samym należy stwierdzić, iż decyzja, której dotyczy skarga nie została wprowadzona do obrotu prawnego, bowiem jej skuteczne wprowadzenie do obrotu może nastąpić dopiero z chwilą doręczenia pełnomocnikowi". Dlatego z formalnego punktu widzenia w postępowaniu zapadło tylko jedno rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, toteż skarga zainteresowanego powinna zostać odrzucona, gdyż w istocie odnosi się do decyzji wydanej w pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. dalej zwaną p.o.p.s.a.) Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. W sprawie jest niewątpliwe, że skarżący działał w sprawie przez pełnomocnika adwokata K.K., który swoje pełnomocnictwo złożył przy piśmie z dnia [...].2005 r. (k.53). Jest przyznane przez Kierownika Urzędu, że zaskarżonej decyzji nie doręczono do rąk pełnomocnika a do rąk samej strony, która też samodzielnie wywiodła skargę.
Nie można podzielić argumentu odpowiedzi na skargę, że w sytuacji skoro decyzji nie doręczono do rąk pełnomocnika to ona nie istnieje w obrocie. Taka decyzja istnieje w obrocie ale obarczona jest wadą i to zarówno prowadzącą do jej weryfikacji w trybie nadzwyczajnym jak i w trybie sądowym.
Art. 145 § l pkt. l lit. "b" p.o.p.s.a. przesądza o tym, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania zobowiązany jest uchylić zaskarżoną decyzję, co też uczyniono w pkt. I sentencji. Orzeczenie w pkt. II oparte jest na podstawie art. 152 p.o.p.s.a. a kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.o.p.s.a.