Uzasadnienie
W dniu 19 marca 2013r. (data stempla pocztowego) W.K. wniosła za pośrednictwem Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, zatytułowaną "Zażalenie", na postanowienie Wojewody z dnia [...] marca 2013r. znak:[...], którym Wojewoda odmówił wyjaśnienia treści decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2013r. znak: [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda i wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca została pouczona, że na zaskarżone postanowienie Wojewody przysługuje zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżąca w piśmie złożonym 19 marca 2013r. w sposób jednoznaczny domagała się przekazania sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i uchylenia postanowienia Wojewody z dnia 7 marca 2013r.
Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżona może zostać tylko taki akt administracyjny, który został wydany w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na akt wydany w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.