Uzasadnienie
Rozpoznawany wniosek jest kolejnym (drugim) w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r. referendarz sądowy oddalił wniosek przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych. W następstwie wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia, WSA postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. oddalił wniosek o przyznania prawa pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to stało się prawomocne, i w tym stanie prawnym skarżący zarządzeniem z dnia 7 lipca 2016 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w dniu 14 lipca 2016 r. złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozpoznanie kolejnego wniosku (drugiego) winno nastąpić w kontekście art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym " postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane w skutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, lub nawet prawomocne", z uwzględnieniem przepisów materialnych stanowiących podstawę przyznania prawa pomocy.
Wniosek z dnia 14 lipca 2016 r. uzasadniony został faktem, iż skarżący jest schorowanym emerytem. Nie zna się na przepisach prawa i trudno mu będzie uczestniczyć w postepowaniu. Poza tym nie stać go na ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Skarżący mieszka z żoną, ale z uwagi na trudności finansowe córki, stara się pomagać również jej. Według oświadczenia skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł. Jego żona pobiera emeryturę w wysokości [...] zł. Razem daje to miesięcznie dochód w wysokości 4.900 zł. Miesięczne koszty utrzymania to kwota 1.688 zł, przy czym na kwotę tą składają się: opłat za czynsz - 406 zł, remontowe - 77 zł, opłaty za media - 400 zł, zakup lekarstw dla skarżącego i jego żony - 800 zł. Majątek skarżącego stanowi współwłasność mieszkania o pow. 51 m2.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał w żaden sposób, że jego sytuacja materialna od chwili złożenia pierwszego wniosku pogorszyła się. Wykazane miesięczne dochody i wydatki pozostają na tym samym poziomie co wskazane w pierwszym wniosku, i nie dają podstaw do przyznanie prawa pomocy. Kwestia dobrowolnej pomocy finansowej, która skarżący udziela swoim dzieciom i wnukom nie może przesłonić podstawowego kryterium, które orzekający bierze pod uwagę przy ocenie wniosku a mianowicie kryterium majątkowego. A w tym zakresie orzekający uznał, iż dochód uzyskiwany przez skarżącego w miesiącu jest wysoki i pozwala na zadośćuczynienie obowiązkowi wniesienia stosownej opłaty od skargi oraz ustanowienia pełnomocnika z wybory, bez wywoływania jakiegokolwiek uszczerbku utrzymania koniecznego skarżącego i jego rodziny. Instytucja prawa pomocy ma na celu pomoc osobom uprawnionym a nie członkom ich rodzin.
Ponadto zdaniem orzekającego nie straciły na aktualności rozważania odnośnie okoliczności (które spowodowały, że wniosek skarżącego z dnia 3 czerwca 2016 r. o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony), zawarte w prawomocnym postanowieniu Sądu wydanych w tym zakresie z dnia 29 czerwca 2016 r.
Stąd mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).