Uzasadnienie
M. Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 lutego 2023 r. nr SKO.EA/418/130/2022 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Zarządzeniem z dnia 15 maja 2023 r. pełnomocnik spółki został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie skargi, złożenie pełnomocnictwa procesowego wraz z dokumentem określającym sposób reprezentacji spółki. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu 31 maja 2023, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 18), jednak pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuci skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Stosownie do art. 57 p.p.s.a., skarga powinna spełniać wymagania pisma procesowego, wymienione w art. 46 tej ustawy. Jednym z wymogów określonym w art. 46 p.p.s.a. jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz dołączenie do pierwszego pisma złożonego w danej sprawie pełnomocnictwa do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi albo jego uwierzytelnionego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wobec tego, że pełnomocnik skarżącej spółki nie uzupełnił braków formalnych ani fiskalnych skargi, do czego był zobowiązany w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, to jest do dnia 7 czerwca 2023 r., skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.