Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżący, zostali, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 kwietnia 2014r., wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 24 kwietnia 2014r., a zatem termin upłynął w dniu 2 maja 2014r. Brak nie został uzupełniony w terminie i pismem nadanym w dniu 22 maja 2014r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, dołączając odpis skargi. W uzasadnieniu wniosku podali, iż uchybienie terminu wynikało z przeoczenia i braku zrozumienia zawiłości proceduralnych, gdyż w ich ocenie wystarczało złożenie skargi za pośrednictwem organu.
Dodatkowo po wezwaniu sądu wskazali w piśmie z dnia 8 czerwca 2014r., iż po odebraniu wezwania od 24 kwietnia 2014r. nastąpiła kumulacja problemów zdrowotnych T. S., która skończyła się wraz z zakończeniem leczenia w dniu 17 maja 2014r., podczas gdy jego żona skarżąca B. S. z powodu frustracji opieszałością organów administracyjnych w sprawie pozostawiła wszystkie obowiązki związane z jej prowadzeniem T. S.. Skarżący przedłożyli zaświadczenia lekarskie z których wynika, iż T. S. leczy się od 28 kwietnia 2014r. w poradni laryngologicznej, a także że następnie zgłosił się do poradni chorób wewnętrznych jeszcze w dniu 12 maja 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, określanej dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
B. S. nie przedstawiła pomimo wezwania żadnej okoliczności mogącej prowadzić do przywrócenia jej terminu. Frustracja i zniechęcenie długotrwałością postępowania administracyjnego, a także wskazywanie na niezrozumienie treści wezwania o uzupełnienie braku poprzez przedłożenie 1 odpisu skargi, czy też na przekazanie obowiązków mężowi, nie może prowadzić do wyłączenia winy skarżącej w niezachowaniu terminu, gdyż doprowadziło to de facto do nieuzupełnienia wymaganego braku formalnego, co dałoby się uniknąć, gdyby poważnie i odpowiedzialnie potraktowała skierowane do niej wezwanie.
Z kolei okoliczności przedstawione przez T. S. przemawiają za uznaniem, że brak jest jego winy w uchybieniu terminu. Z analizy zaświadczeń lekarskich wynika, że w trakcie biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiła choroba i konieczność leczenia, co doprowadziło do pozostawienia i niezajmowania się z całą intensywnością sprawami sądowymi, co w okolicznościach nagłej choroby jest uzasadnione i zrozumiałe, prowadząc do wyłączenia jego winy w uchybieniu terminu.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.