Uzasadnienie
II SA/Kr 558/07
UZASADNIENIE,.
postanowienia z dnia 26 listopada 2007 r.
Zaskarżoną decyzją z dnia..........Wojewoda......... utrzymał w mocy decyzję...........Prezydenta Miasta K. z dnia....... zatwierdzającą projekt budowlanego i udzielającą dla inwestora: "[....]" Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami: wód. - kań., gaz., c.o. i elektrycznymi na działkach nr......oraz wjazdu na dz. nr...........
Skarżący T.K. i P.F. złożyli w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełniany kolejnymi pismami. Wskazali, że wykonanie decyzji spowoduje zagrożenie życia i zdrowia mieszkańców budynku przy ul..........Podnieśli, że wykopy pod fundamenty projektowanego budynku będą sięgały około 3,50 m poniżej fundamentów budynku przy ul......... co grozi katastrofą budowlaną od strony wschodniej tego budynku. Wskazali że organy Prokuratury zostaną pozbawione możliwości prowadzenia dochodzenia i swobodnego dostępu do fundamentów w toczącym się postępowaniu o sfałszowanie mapy sytuacyjno-wysokościowej wykonanej dla inwestora dla działek nr........ jak i sfałszowania dokumentacji geologicznych. Wykonanie decyzji spowoduje zawirowania powietrza i tworzenie się zasp śnieżnych na dachu budynku mieszkalnego skarżących, a także nawiewy spalin z sąsiadujących kominów. Spowoduje także zasłonięcie światła do okien budynku w którym mieszkają.
Wskazali także, iż inwestor nie wykonał żadnych zabezpieczeń wspólnej ściany od strony wschodniej budynku mieszkalnego nr......., a wręcz utrudniał wykonanie takich zabezpieczeń przez inwestora zastępczego.
Nadto w piśmie z dnia....... czerwca 2007 r. podali, że inwestor od 8 maja br. rozpoczął prace budowlane i nie pozwala wejść na posesję celem kontroli prac dotyczących wykopów i zabezpieczenia wspólnej ściany oraz fundamentów. Wykopy powodują pęknięcia ścian.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (określanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W okolicznościach sprawy niniejszej nie można stwierdzić, aby - przy uwzględnieniu interesów wszystkich stron - wniosek skarżącej był uzasadniony.
Budowa obiektu prowadzi do powstania zmian w rzeczywistości, nie jest jednak procesem nieodwracalnym. Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać, skutki o jakich mowa w w/w przepisie art. 61 § 3 ppsa. Normalne następstwa procesu inwestycyjnego prowadzonego zgodnie z przepisami prawa, chociaż przez osoby zainteresowane były postrzegane jako negatywne czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu. Dlatego samo twierdzenie skarżących zmierzające do ostatecznego wniosku, że w wyniku wykonania decyzji (realizacji budowy) dojdzie do zagrożenia zawaleniem budynku w którym mieszkają i przy ścianie którego ma powstać budynek projektowany, nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja ta wszak ma zatwierdzać projekt budowlany sporządzony przez osoby do tego przygotowane i za projekt odpowiedzialne.
Ponadto sama wadliwa realizacja procesu budowy, mogąca ewentualnie stwarzać zagrożenia dla sąsiednich budynków powinna być sygnalizowana odpowiedzialnym za to organom nadzoru budowlanego, które w ramach swoich kompetencji, w przypadku stwierdzenia takich nieprawidłowości, powinny temu przeciwdziałać. Z tych samych powodów nie może być również przesłanką uwzględnienia wniosku to, że w wyniku budowy ma, wedle skarżących, dojść do zawirowań powietrza, tworzenia się zasp śnieżnych, nawiewu spalin oraz zasłonięcie światła.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.