Uzasadnienie
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wszczęta wskutek skargi F.C., T.C. i T.C. na decyzję Wojewody [....] z dnia 6 czerwca 2002r., znak [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) stanowi iż w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się z udziałem wszystkich wyżej wskazanych podmiotów, przy czym brak prawidłowych lub aktualnych danych dotyczących stron lub uczestników stanowi przeszkodę w jego prowadzeniu.
Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu. Nie istnieje podstawa prawne dla prowadzenia przez sąd orzekający z urzędu dochodzenia w kierunku ustalania adresów stron i uczestników. Obowiązki organu administracji publicznej związane z zakończoną sprawą przestają obciążać ten organ i ograniczają się w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przekazania skargi i akt administracyjnych i złożenia odpowiedzi na skargę (art. 54 §2 p.p.s.a.). Brak również podstawy prawnej do nakładania jakichkolwiek obowiązków procesowych na uczestników, którzy jednak – podobnie jak organ administracji publicznej, mogą niezależnie od skarżącego współdziałać w usuwaniu przeszkód tamujących bieg postępowania z własnej inicjatywy.
Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu.
W postępowaniu administracyjnym udział jako strony brali K.S., W.N., T.Z., S.K. i B.N. Z akt sprawy, że ich aktualne adresy zamieszkania nie są znane, wobec czego wezwano skarżących o wskazanie aktualnego adresów zamieszkania, w terminie miesiąca pod rygorem zmiany postanowienia o zawieszeniu postępowania przez wskazanie jego dodatkowych podstaw, jakie stanowić będzie niewykonanie przez skarżących tego obowiązku. Wezwanie zostało doręczone T.C. F.C. w dniu 6 marca 2012r., zaś T.C. i T.C. – w trybie art. 73 p.p.s.a. – w dniu 19 marca 2012r. Nałożony na nich obowiązek dotychczas nie został wykonany. Postępowanie sądowe należało zatem zawiesić, przy czym podstawę do jego podjęcia będzie stanowić wskazanie aktualnego adresu uczestników postępowania.
Odrębną podstawą do zawieszenia postępowania sądowoadaministracyjnego w niniejszej sprawie jest śmierć uczestniczka M.K., dla którego odpis postanowienia z dnia 10 kwietnia 2012r. został przez pocztę zwrócone z adnotacją "adresat zmarł". Z odpisu aktu zgonu nr [....] wynika, że M.K. zmarł 16 grudnia 2008r., a zatem już w trakcie trwania niniejszego postępowania sądowego. Stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - sąd zawiesza postępowanie z urzędu między innymi w razie śmierci strony - za wyjątkiem sytuacji przewidzianej § 3 tego artykułu, w której przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, zaś w myśl § 4 tego artykułu zawieszenie postępowania ma skutek od daty zdarzenia, które je spowodowało. Jak w skazano na wstępie, regulacja z art. 32 p.p.s.a. nakazuje stosowanie przepisów odnoszących się do stron, także do uczestników postępowania sadowoadministracyjnego.
M.K. był stroną postępowania administracyjnego jako właściciel działek nr nr [....], stąd jego śmierć w toku niniejszej sprawy wywiera skutek, o którym mowa w art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy czym podstawę do podjęcia zawieszonego postępowania w tym przypadku stanowić będzie w myśl art.128 §1 pkt 1 p.p.s.a. zgłoszenie się lub wskazanie pełnego kręgu następców prawnych (spadkobierców ustawowych, testamentowych) zmarłego uczestnika lub ustanowienie we właściwej drodze kuratora spadku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak na wstępie, za podstawę biorąc art. 124 § 1 pkt 1 oraz art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.