Uzasadnienie
W dniu 11 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego J.S. o ustanowienie adwokata, uzupełniony pismem z dnia 16 lipca 2013 r., w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną Ich miesięczny dochód wynosi 2.117 zł i stanowi go zasiłek chorobowy skarżącego w wysokości [...] zł, dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł oraz świadczenie rentowe żony wysokości [...] zł.
Według oświadczenia skarżący nie jest właścicielem żadnych nieruchomości. Posiada dwa samochody osobowe z 1979 roku i 1988 roku.
Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, iż środki finansowe, które posiada nie pozwalają na wynajęcie adwokata, który mógłby posłużyć prawna pomocą. Skarżący jest poważnie chory. Zbyt późno wykryto u niego cukrzycę i dlatego choroba zaatakowała oczy, wątrobę i kończny dolne. Znaczną część miesięcznego dochodu z tego względu skarżący wydaje na leczenie i rehabilitację. Żona skarżącego również jest osobą schorowaną. Choruje na przewlekłą chorobę astmy i kręgosłupa. Taki stan zdrowia żony również powoduje wydatki na leczenie.
Do pisma z dnia 16 lipca 2013 r., stanowiącego uzupełnienie wniosku skarżący dołączył kserokopie następujących dokumentów- zeznanie podatkowe za rok 2012 skarżącego, decyzja z dnia 1 lipca 2013 r. o przyznaniu świadczenia rentowego na rzecz żony skarżącego, deklaracje VAT za miesiące kwiecień, maj i czerwiec 2013 r., fakturę VAT za energię elektryczną z prognozą za okres od lipca do listopada 2013 r., rachunek za gaz za okres od marca do maja 2013 r. na kwotę 62,93 zł, wyciąg z konta bankowe skarżącego za okres od kwietnia do czerwca 2013 r., wyciąg z konta bankowe żony skarżącego za okres od kwietnia do czerwca 2013 r., wezwanie do zapłaty z tytułu podatku od nieruchomości na kwotę 407 zł., faktura VAT z tytułu usług rehabilitacyjnych na rzecz skarżącego w kwocie 700 zł, faktura VAT za zakupów leków na kwotę 125,52 zł, przekaz na rzecz ZUS w K. na kwotę 261,73 zł tytułem składki ubezpieczeniowej oraz oświadczenie skarżącego dotyczące nie prowadzenia przez córkę J.S. wspólnego gospodarstwa domowego z rodzicami.
Dodatkowo do pisma z dnia 18 lipca 2013 r. skarżący dołączył wykaz wpłat na rzecz spółdzielni mieszkaniowej[...]. Nowy tytułem czynszu najmu za lokal mieszkalny nr [...] położny w budynku przy ul. [...]. Podsumowując jak wynika z oświadczenia złożonego w wniosku oraz dokumentów dołączonych jako jego uzupełnienie wynika, iż stałe wydatki miesięczne skarżącego i jego żony wynoszą – 535,56 zł (czynsz za mieszkanie, prąd, gaz). Dodatkowo skarżący ponosi koszty rehabilitacji. W miesiącu czerwcu 2013r. przeznaczył na to kwotę 700 zł. Nie można jednak tego wydatki traktować jako stałe obciążenie domowego budżetu lecz okresowe. Jak wynika z przedstawionych wyciągów bankowych skarżącego w okresie od kwietnia do czerwca 2013 r. korzystał on ze świadczeń ZUS w kwotach 1.957 zł, 1.442,38 i 446,57 zł. Oprócz tych środków uzyskiwał dochód z prowadzonej działalności gospodarczej- faktury VAT za miesiące od kwietnia do czerwca 2013 r. a także dochód z najmu lokali na rzecz A.S. i M.C. odpowiednio w kwotach 492 zł i 115 zł. Przy czym jak wynika z zeznania podatkowe za rok 2012 skarżący nie wykazał dodatkowego dochodu z tytułu najmu czy dzierżawy lokali mieszkalnych.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W tym miejscu należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzić do wypadków, których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania prawa pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznym utrzymania dla niej i jej rodziny.
W ocenie orzekającego przedstawiona przez skarżącego sytuacja finansowa nie uzasadnia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Skarżący posiada wraz z żoną stałe źródło dochodu. Nie wykazuje dodatkowych obciążeń. De facto utrzymuje mieszkanie córki ponosząc wszelki opłaty z nim związane. Jako stałe miesięczne obciążenie wykazał on kwotę 535,56 zł. Z pewnością do tych stałych obciążeń należy doliczyć też koszty leczenia skarżącego i jego żony lecz z przekazanych informacji trudno uśrednić tę kwotę, gdyż udokumentowany koszt poniesiony w związku z rehabilitacją skarżącego może mieć charakter incydentalny lub okresowy, ale tego skarżący nie wykazał. Nie wykazał również jakoby wraz z żoną pozostawał w stałym leczeniu i zobowiązany był do przyjmowania regularnie leków. Trudno więc jednoznacznie stwierdzić jaki miesięczny koszt leczenia obciąża jego domowy budżet.
Ponadto skarżący czerpie dodatkowych dochód z tytułu najmu co wynika bezpośrednio z przedstawionych wyciągów bankowych za ostanie trzy miesiące 2013r. Skarżący nie wykazał tego faktu w odniesieniu do dochodu ani do posiadanego majątku w postaci nieruchomości będącej przedmiotem najmu.
Reasumując w ocenie orzekającego skarżący nie wykazał skutecznie,iż spełnia przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).