Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej D. L. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego J. W..
W piśmie z dnia 10 maja 2018 r. pełnomocnik z urzędu w pkt 2 i 3 pisma zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oświadczając jednocześnie, iż wynagrodzenie to nie zostało pokryte przez skarżącą ani w całości, ani w części. W pkt 2 pisma pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 21 lutego 2019 r.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 21 ust.1 pkt1 lit "c" i § 21 ust 1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia