Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 10 września 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 575/10

Uzasadnienie

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl natomiast art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Art. 58 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że Sąd odrzuca skargę:

1. 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
2. 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
3. 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
4. 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
5. 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
6. 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. odrzucił zarzut E.P. w przedmiocie postępowania egzekucyjnego ujęty w piśmie z dnia 4 stycznia 2010 roku. Na powyższe postanowienie zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniosła E.P.. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 roku [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W dniu 29 marca 2010 roku do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wpłynęło pismo skarżącej adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które jako skarga na postanowienie WINB w K., w dniu [...] marca 2010 roku zostało przekazane do tutejszego sądu.

Jak jednak wynika z treści tego pisma, jest ono praktycznie identyczne z treścią zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. [...]. Inny jest jedynie adresat tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a nie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. oraz powołanie się w końcowej części pisma na uchwałę i postanowienie Sądu Najwyższego.

Przede wszystkim jednak, z pisma tego jednoznacznie wynika, że E.P. zaskarża nie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2010 roku [...], lecz postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 r. - nazywane też decyzją -Powiatowego Inspektora.Nadzoru Budowlanego w W. (pierwsze i ostatnie zdanie skargi). Ponieważ z pozostałej treści pisma - zawierającej opis stanu faktycznego i zarzuty - nie wynika aby mogło ono dotyczyć postanowienia

Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2010 roku, pismo to należy zakwalifikować jako skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2010 roku.

Mając na uwadze, że w świetle powyższych przepisów skarga taka jest niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.