Uzasadnienie
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji organu pierwszej i drugiej instancji.
Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej, jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Trzeba przy tym podkreślić, że to na autorze wniosku spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).
Strona skarżąca nie powołała żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na istnienie zagrożenia, że zostanie wyrządzona znaczna szkoda lub też wystąpią skutki trudne do odwrócenia. Z kolei sama możliwość wydania pozwolenia na budowę na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy również nie uzasadnia wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Nie sposób uznać, że w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. "wykonaniem" decyzji o warunkach zabudowy jest procedowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę. Samo prowadzenie postępowania w tym przedmiocie, a nawet wydanie decyzji nie może również zostać uznane za "trudne do odwrócenia skutki".
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.