Uzasadnienie
W toku postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy prowadzonego przez Prezydenta Miasta K., P.M. złożył wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wniosek ten został załatwiony odmownie postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia 4 sierpnia 2016 r. Zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje.
Skarżący złożył w dniu 15 września 2016 r. zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta K. polegającą na niepodjęciu z urzędu postanowienia o zawieszeniu postępowania, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W wyniku rozpoznania tego zażalenia zostało wydane zaskarżone postanowienie z dnia 28 października 2016 r., znak [...], w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało za nieuzasadnione zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz stwierdziło przewlekłość postępowania administracyjnego - na podstawie art. 35 § 3 i art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Właściwość sądu określa art. 3 § 2 pkt 1 - 8 p.p.s.a.
Zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej z wymienionych w tym przepisie kategorii spraw. Zostało wydane na podstawie art. 35 § 3 k.p.a. ("załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania") i art. 37 § 1 k.p.a. ("na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa").
Postanowienie to nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie kończy postępowania, nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie zostało również wydane w postępowaniu egzekucyjnym ani zabezpieczającym.
Wobec powyższego należało uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie SKO w K. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 149 p.p.s.a., natomiast nie może być przedmiotem samoistnej skargi do Sądu z powodów wyżej wskazanych.
O zwrocie wniesionego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.