Uzasadnienie
Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 23 stycznia 2002r., Nr [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania skarżącego O. D., utrzymano w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] listopada 2001r. w sprawie opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K. Jako podstawę prawną wydania decyzji wskazano art.95 ust.2 pkt 4 i ust.4 oraz art.97 ust.5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji /tekst jednolity z 2000r. Dz.U. Nr 101, poz.1092 z późne. zm. /. Przesłanką wydania decyzji o opróżnieniu lokalu było pozostawanie przez skarżącego w zwłoce z zapłatą czynszu za lokal mieszkalny.
Artykuł 95 ust.2pkt 4 ustawy stanowi bowiem, "Decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art.90 ust.1 wydaje się jeżeli policjant jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu przez okres co najmniej dwóch pełnych okresów płatności, pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu zapłaty zaległych i bieżących należności.
W uzasadnieniu faktycznym decyzji wskazano: Skarżący O. D. na podstawie decyzji o przydziale nr [...] z dnia [...] lipca 1993r. wydanej przez Zastępcę Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. zajmuje lokal mieszkalny nr [...] w budynku przy ul. [...] w K. Wraz z skarżącym uprawnionymi do zamieszkania w przedmiotowym lokalu jest żona L. D. oraz dzieci K., A., A., O. W związku z nieuiszczaniem przez skarżącego czynszu i opłat związanych z eksploatacją zajmowanego lokalu mieszkalnego, co spowodowało że na dzień [...] marca 2001r. zaległości z tytułu czynszu wynosiły [...] zł, a z tytułu odsetek [...] zł, zostało skierowane do skarżącego pisemne wezwanie z dnia [...] maja 2001r. /[...]/ do uregulowania całości należności do dnia [...] czerwca 2001r. W piśmie poinformowano skarżącego, iż w przypadku nieuregulowania należności w terminie zostanie wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego, bez prawa do innego zamiennego lokalu mieszkalnego.
Z kolei pismem z dnia [...] czerwca 2001r./[...]/ zaproponowano skarżącemu zamianę lokalu na inny mniejszy lokal mieszkalny, za który należna wysokość czynszu będzie znacznie niższa niż za lokal obecnie zajmowany.
O. D. w określonym terminie nie uregulował zaległych należności, jak również nadal nie regulował bieżącego czynszu i na dzień [...] września 2001r. zaległości wynosiły: [...] zł z tytułu opłat czynszowych oraz [...] zł z tytułu zaległych odsetek. Propozycja ewentualnej zamiany lokalu na mniejszy nie została podjęta przez skarżącego.
W takim stanie faktycznym i prawnym organ I instancji wydał decyzję w której wezwał O. D. do opróżnienia z osób i rzeczy przedmiotowy lokal, a organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Skargę na decyzję organu II instancji złożył O. D. W uzasadnieniu skargi podał, że powstałe zadłużenie nie jest wynikiem jego złej woli, ale trudną sytuacją materialną i rodzinną.
Skarżący podał, że od listopada 1997r. jest rencistą policji, posiada II grupę inwalidzką, pobiera rentę w kwocie [...] zł. Na utrzymaniu ma żonę i czworo dzieci, a nadto jedna z jego córek [...] letnia [...] od [...] lat leczona jest psychiatrycznie i uczęszcza do szkoły specjalnej. W takiej sytuacji skarżący podnosi, że z otrzymywanej renty nie jest wstanie płacić czynszu za mieszkanie, który wynosi [...] zł miesięcznie, tym bardziej że od października 2000r. komornik dokonuje potrącenia z jego renty kwoty [...] zł miesięcznie z tytułu wcześniejszych zaległości czynszowych.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji podkreślając, że spełnione zostały przesłanki określone w art. art.95 ust.2 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji uzasadniające wydanie decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego. Trudna sytuacja materialna i rodzinna nie zwalnia skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów utrzymania lokalu, który zajmuje. Nadto zarówno ustawa o Policji jak i rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r.w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów nie przewiduje obowiązku dostarczania lokalu socjalnego względnie zamiennego w przypadku wydania decyzji o opróżnieniu lokalu w przypadku zwłoki z zapłatą czynszu oraz opłat za świadczenia związane z eksploatacją tego lokalu.
W tym stanie rzeczy zaskarżone decyzje wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przed dniem 1 stycznia 2004r. i przed tą datą postępowanie nie zostało zakończone. Zgodnie z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271/ skarga ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie badał, czy zaskarżona decyzja organu II instancji, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji jest zgodna z obowiązującym prawem.
Skarga w przedmiotowej sprawie nie jest zasadna.
Okoliczności faktyczne w sprawie tj długotrwałe nieregulowanie czynszu przez skarżącego O. D.z tytułu zajmowanego lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul [...] w K. są bezsporne i niekwestionowane przez skarżącego. W chwili wydania zaskarżonej decyzji, zaległości z tytułu czynszu przekraczały wielokrotnie dwa pełne okresy płatności. Mimo wezwania skarżącego przez organ I instancji do uregulowania zaległości z tytułu czynszu w wyznaczonym terminie i poinformowania, że nieuregulowanie spowoduje wszczęcie postępowania o opróżnienie lokalu, skarżący nie podjął żadnych kroków mających na celu rozwiązanie zaistniałej sytuacji, bieżącego czynszu nadal nie regulował, tym samym kwota zaległości z tytułu czynszu i odsetek ciągle rośnie. Na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie, pełnomocnik skarżącego potwierdził, że czynsz nadal nie jest regulowany z uwagi na brak środków.
Skarżący nie zgłasza merytorycznych zarzutów co do decyzji, nie kwestionuje ustaleń faktycznych w sprawie, ale wskazuje powody i przyczyny nieregulowania czynszu za lokal, który zajmuje wraz z rodziną tj. trudną sytuację materialną i rodzinną.
Powyższy stan faktyczny spełnia przesłanki określone w art.95 ust.2 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji, zgodnie z którym organ wydaje decyzję o opróżnieniu lokalu jeżeli policjant jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu przez okres co najmniej dwóch pełnych okresów płatności, pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu zapłaty zaległych i bieżących należności. Zgodnie z art.95 ust.4 ustawy o Policji decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu.
Ustawodawca regulując w art.95 ust.2 i ust.3 ustawy o Policji przypadki w których organ wydaje decyzję o opróżnieniu lokalu przez policjanta nie wskazuje żadnych okoliczności typu rodzinnego, społecznego z powodu których organ mógłby odstąpić od wydania decyzji o opróżnieniu lokalu, jeżeli spełniona została merytoryczna przesłanka do wydania takiej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając zgodnie z art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153, poz.1270/ oddalił skargę, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym stanem prawnym.