Uzasadnienie
Skarżące W. W., H. G. oraz S. G. złożyły w dniu 18 stycznia 1996 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 7 grudnia 1995 r. (znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 29 września 1995 r. (znak: [...]) w przedmiocie opróżnienia w całości oficyn budynku Rynek [...] w K..
Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone w dniu 20 listopada 2000 r. (k.
- 52) ze względu na śmierć, w toku postępowania sądowego, skarżącej S. G..
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270; dalej powoływana jako p.p.s.a). Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Po wniesieniu skargi do sądu, skarżące W. W. oraz H. G. oświadczyły w pismach z dnia 23 maj 1996 r. (k.
- 14) oraz z dnia 16 września 1996 r. (k. 23), iż skargę cofają.
W wyniku podjętych przez sąd czynności, ustalony został także następca prawny zmarłej skarżącej S. G.. Ustały wobec tego przyczyny zawieszenia postępowania, w związku z czym sąd postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2009 r. (k.
83) zawieszone postępowanie sądowe podjął, działając w oparciu o przepis art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia -w razie śmierci strony - od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego.
Rozpoznając wnioski skarżących w przedmiocie cofnięcia skargi, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie sąd uznając cofnięcie skargi przez W. W. oraz H. G. za dopuszczalne, umorzył postępowanie sądowe, działając na mocy art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a, stanowiącego, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Odnośnie zaś postępowania prowadzonego ze skargi S. G. należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 124 § 3 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną do sądu decyzją było orzeczenie w przedmiocie opróżnienia oficyn budynków nr [...] i [...] przy Rynku w K., w tym mieszkań nr "A", "B", "C", "D". Skarżąca S. G. zamieszkiwała w mieszkaniu nr "C", a zatem objętym obowiązkiem opróżnienia.
Należy uznać, że wynikający z zaskarżonych decyzji obowiązek dotyczący opróżnienia konkretnego mieszkania, nie jest obowiązkiem któremu można przypisać cechy zbywalności lub dziedziczności. W tej sytuacji podkreślenia wymaga, że śmierć skarżącej S. G. skutkuje umorzeniem postępowania sądowego, po myśli art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.