Uzasadnienie
wyroku z dnia 10 czerwca 2011 roku
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 roku, znak: [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. po rozpatrzeniu zażalenia M.S., działającego w imieniu M.S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia [...] grudnia 2008 roku, znak: [...], odmawiającego M.S. wydania z akt sprawy, znak:[...] postanowienia z dnia [...] sierpnia 2008r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wskazał, że w toku prowadzonego przez PINB postępowania administracyjnego, wszczętego z urzędu, w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w K., przeprowadzone zostały w dniach 10 marca 2004 roku, 16 września 2004 roku oraz 8 września 2007 roku oględziny przedmiotowego budynku. W związku ze zmianą właściciela budynku przy ul. [....], PINB pismem z dnia 9 lipca 2008 roku zawiadomił obecnego właściciela budynku - Pana M.S. o prowadzonym z urzędu postępowaniu w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w K. Z uwagi na stwierdzone podczas oględzin nieprawidłowości w w/w budynku, PINB postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 roku zażądał przedłożenia stosownej ekspertyzy technicznej, ustalając termin jej dostarczenia na dzień 15 września 2008 roku. Pismem z dnia 3 listopada 2008 roku Pan M.S. wniósł o dostarczenie postanowienia z dnia [...] sierpnia, znak: [...] na wskazany w piśmie adres, wraz z zakreśleniem nowego terminu na wykonanie ekspertyzy technicznej budynku przy ul. [...] w K., uzasadniając, iż organ skierował w/w postanowienie na błędny adres.
Rozpatrując w/w wniosek PINB uznał, iż w niniejszym postępowaniu Pan M.S. nie występuje jako pełnomocnik Pana M.S., w konsekwencji czego wydał skarżone postanowienie, którym odmówił Panu M.S. wydania z akt sprawy, znak:[...], postanowienia z dnia [...] sierpnia, znak: [...]. Na w/w postanowienie Pan M.S. wniósł zażalenie w przysługującym terminie.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego zważył, że organ odwoławczy, po dokonaniu kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego organu l instancji i wydanego postanowienia, dokonał powtórnego rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne i stwierdził, że organ ten uczynił zadość przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego skarżone postanowienie jest prawidłowe.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest prawidłowość wydania przez organ l instancji postanowienia odmawiającego Wnioskodawcy: Panu M.S. wydania z akt sprawy, znak: [...] postanowienia z dnia [...] sierpnia, znak [...]. Biorąc pod uwagę, zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, zgodził się ze stanowiskiem organu l instancji, iż Pan M.S. nie może otrzymać przymiotu pełnomocnika Pana M.S., gdyż przedłożone przez Pana M.S. pełnomocnictwo załączone zostało do akt ale innej sprawy. Zatem biorąc powyższe oraz to, iż pełnomocnictwo winno być udzielone do konkretnej sprawy, organ nie mógł wykonać kserokopii i załączyć wymienionego dokumentu do akt sprawy. Strona może działać poprzez swego pełnomocnika, co jak zauważył słusznie organ I instancji jest jej prawem, a nie obowiązkiem. Mając to na względzie winna wskazać czy chce działać osobiście, czy przez pełnomocnika. Obowiązek doręczania pism dotyczy pełnomocnika ustanowionego w sprawie.
Organ musi zostać zawiadomiony o fakcie ustanowienia pełnomocnika w danej, konkretnej sprawie (pełnomocnictwo ma być złożone do akt), nie można domniemywać jego istnienia. Odnosząc się natomiast na zarzutu błędnego adresu, podtrzymał uzasadnienie organu l instancji, iż w protokole oględzin z dnia 8 września 2007 roku, w której to uczestniczył Pan M.S. zostało wyraźnie podane, że właścicielem budynku przy ul. [...] w K. jest Pan M.S., a adres do doręczeń to ul. [...] w K. Wobec tego PINB zasadnie skierował zawiadomienie na adres podany w protokole.
Co więcej w dniu 17 lipca 2008 roku, Pan M.S. zapoznał się z aktami sprawy i nie wniósł żadnych zastrzeżeń odnośnie adresu do doręczeń. Dodatkowo podniesiono, iż w zawiadomieniu z dnia 9 lipca 2008 roku, organ dopełnił swych obowiązków i pouczył stronę o treści art. 41 KPA stanowiącego, iż:
§ 1. W toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu.
§ 2. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § l doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Jednocześnie jeszcze raz wskazano, iż wniosek o zmianę terminu dostarczenia przedmiotowej ekspertyzy może złożyć strona, bądź jej pełnomocnik - po przedłożeniu oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa do konkretnej sprawy, wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej.
Skargę na wyżej wymienione postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniósł M.S., zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu:
- 1. naruszenie art. 6, 7 i 8 kpa, poprzez niepodjęcie przez organ l jak i II instancji kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia spraw, a także poprzez błędną interpretacje pisma skarżącego z datą 30 października 2008r.
- 2. naruszenie art. 64 § 2 kpa poprzez nie wezwanie pełnomocnika skarżącego do przełożenia dokumentu pełnomocnictwa,
W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku zażalenia złożonego przez pełnomocnika skarżącego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2008r., znak [...], na mocy którego odmówiono wydania z akt sprawy postanowienia tegoż organu z dnia [...] sierpnia 2008r. Organ l instancji podał jako podstawę swego rozstrzygnięcia art. 74 par. 2 kpa, a zatem uznał, iż wniosek z datą 30 października 2008r. złożony w sprawie do sygn.[...] (data stempla pocztowego 30.10.2008r.), jako wniosek o fizyczne wydanie dokumentu w postaci postanowienia z dnia 8 sierpnia 2008r. Tymczasem analiza treści pisma z datą 30 października 2008r. wskazuje, iż organowi I instancji zarzucono, iż w sposób nieprawidłowy doręczył wyżej wymienione postanowienie, tym samym czyniąc niemożliwym wypełnienie obowiązku nałożonego na skarżącego w zakreślonym terminie, a tym samym strona domaga się ponownego wydania postanowienia i zakreślenia nowego terminu do wykonania ciążącego na niej obowiązku.
Tak sformułowane żądanie w sposób oczywisty wskazuje, iż strona domagała się przedłużenia terminu do wykonania nałożonego obowiązku, nie zaś fizycznego wydania pisma. Organ l instancji powinien potraktować pismo stosownie do jego treści, zaś w tym wypadku została dokonana jego błędna interpretacja. Zgodnie z art. 7 organ zobowiązany jest do dokładnego wyjaśnieniu stanu faktycznego, czego w niniejszej sprawie organ nie uczynił, gdyż w sposób nieuprawniony przyjął iż strona domaga się fizycznego wydania dokumentu, podczas gdy w istocie domagała się zmiany zakreślonego terminu - zaś odmienne założenie przeczy zasadom logiki i prawidłowego rozumowania Ponadto całkowicie niezrozumiała jest treść wadliwego w swej istocie postanowienia i jego uzasadnienia, gdzie organ l instancji powołuje się, iż pełnomocnik skarżącego nie przedłożył dokumentu pełnomocnictwa, wraz ze złożonym wnioskiem z datą 30 października 2008r., a zatem wniosek musiał zostać rozpatrzony odmownie, gdyż brak było legitymacji do jego złożenia.
Takie postępowanie stanowi rażące naruszenie treści art. 64 par. 2 kpa. Organ l instancji winien wezwać pełnomocnika skarżącego do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa i w tym celu zakreślić mu stosowny termin, zaś dopiero po niezrealizowaniu wezwania organ mógł odmówić podjęcia czynności. Fakt, iż pan M.S. działał w imieniu i na rzecz skarżącego pozostaje w sprawie bezsporny. Wyżej wskazane uchybienia organu l instancji winny zostać skorygowane przez organ II instancji, jednakże ten jedynie powielił przyjęte założenia poprzednika, nie zadając sobie trudu na szczegółowe zbadanie istoty sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, w tym m.in. treści samego zaskarżonego postanowienia, nie budzi żadnej wątpliwości, że M.S. składając pismo z dnia -3 listopada 2008 roku i wnosząc zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia [...] grudnia 2008 roku, znak: [...], działał w imieniu strony postępowania tj M.S.. Z uwagi na brak pełnomocnictwa, organ l instancji nie uwzględnił jego wniosku. Organ II instancji, nie wzywając o przedłożenie pełnomocnictwa i wskazując na brak podstaw do uznania go za pełnomocnika strony, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Uszło natomiast uwadze organu II instancji, że skoro M.S,. nie przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwa od strony tego postępowania tj M.S., brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania wniesionego przez niego zażalenia. Powyższe naruszenie przepisów postępowania, jako mające wpływ na wynik sprawy skutkuje zatem uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, rzeczą organu będzie wezwanie strony postępowania - na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 63 § 1 k.p.a. i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. - do przedłożenia odpowiadającego wymogom art. 133 k.p.a pełnomocnictwa dla M.S., bądź do osobistego podpisania zażalenia, a następnie dokonanie stosownego rozstrzygnięcia - w zależności od tego, czy braki zażalenia zostaną uzupełnione. W przypadku rozstrzygania o zgodności z prawem postanowienia organu l instancji, organ II instancji winien wziąć pod uwagę, że przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku z dnia 3 listopada 2008 roku, organ zobowiązany był do uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków tego wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 63 § 1 k.p.a.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie w całości, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.