Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 lutego 2013 r. w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania, skarżąca M. T. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z 1...-letnim synem A. J. T.. Ich miesięczny dochód wynosi 606 zł i stanowi go zasiłek rodzinny w wysokości 106 zł i świadczenie z Funduszu Alimentacyjnego w wysokości 500 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie własnościowe o powierzchni 67,23 m². Strona nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. T. podniosła, iż budżet miesięczny rodziny stanowi pomoc z MOPS, alimenty na syna oraz zasiłek rodzinny. Do wniosku skarżąca załączyła kopię terminarza bezrobotnego oraz decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 grudnia 2012 roku o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W ocenie orzekającego M. T. uwiarygodniła w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu sądowym. Skarżąca jest osobą bezrobotną, nie posiada żadnego stałego źródła dochodu. Na jej utrzymaniu pozostaje 1..-letni syn. Skarżąca korzysta z pomocy społecznej. Wraz z synem utrzymują się z zasiłku rodzinnego oraz świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego. Dochody, którymi wnioskodawczyni dysponuje w miesiącu nie są to wysokie (606 zł) zważywszy na aktualny poziom cen za towary i usługi. Wnioskodawczyni nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Nie jest ona zatem w stanie ponieść kosztów sądowych we własnym zakresie bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i syna.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności orzekający przychylił się do wniosku skarżącej i zwolnił ją od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.