Uzasadnienie
II S.A./KT 592/00
W skardze wniesionej w dniu 6 marca 2000r / data stempla pocztowego/ do Naczelnego Sądu Administracyjnego L.R. i M.R. domagali się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2000r znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 1999r Nr [...] znak [...] dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr.[...] położonych w K. przy ul. [...] -jako niezgodnych z prawem.
W uzasadnieniu skargi podano, że [...]10.1999r wydana została pozytywna dla inwestora decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu
W dniu [..] 11.1999r wniesiono od niej odwołanie, w którym domagano się wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n.: " Przebudowa fragmentu ul.[...] na odcinku od ul. [...] od ul. [...], poszerzenie pasa drogowego w związku z planowaną inwestycją - Centrum Handlowo-Usługowe A. - B".
Jak dalej stwierdzono w uzasadnieniu skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] 01. 2000r utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Skarżący zarzucili, że pozytywne decyzje o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie uwzględniły oddziaływania inwestycji na działki sąsiednie, a tylko na środowisko. Nie rozpatrywano kwestii związanych z nasileniem ruchu samochodowego, co będzie negatywnie oddziaływać na działki skarżących.
Nadto zarzucili, że zdawkowo została potraktowana przez organ kwestia tytułu prawnego inwestora, gdyż złożony został wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, na której jest planowana przedmiotowa inwestycja.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie. Podała, że decyzją z dnia [...].01.2000r Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium odwoławczego w K. z dnia [...].03.1999r nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].12.1998r orzekającą o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn; " Centrum Handlowe A. i Zespół Handlowo-Usługowy "B" wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, infrastrukturą techniczną, parkingami i układem drogowym".
Strona przeciwna podniosła, że oznaczona przez skarżących w skardze decyzja z dnia [...]01.2000r wydana została w trybie nadzwyczajnym /wznowienia postępowania/, a nie w trybie odwoławczym, jak to się zdaje wynikać z treści skargi.
Ponieważ wydając zaskarżoną decyzję Kolegium orzekało jako organ I instancji, stronom przysługiwało prawo złożenia do Kolegium wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym zostały pouczone.
Dopiero po wyczerpaniu drogi administracyjnej w trybie zwykłym wzruszenia decyzji możliwe jest - w myśl art.34 ustawy z dnia 11 maja 1995r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - złożenie skargi do sądu administracyjnego.
Skoro skarżący trybu tego nie wyczerpali, skarga jest niedopuszczalna.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych, określona w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2000r znak: [...], zapadła w wyniku rozpatrzenia wniosku "C. " spółka z o.o. w K. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].03.1999r nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].12.1998r nr [...] orzekającą o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn; " Centrum Handlowe A. i Zespół Handlowo-Usługowy "B, " wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, infrastrukturą techniczną, parkingami i układem drogowym".
Decyzją tą, wydaną na podstawie art.149 § 3, 150 § 1 i 145 kpa, odmówiono wznowienia opisanego wyżej postępowania. Jak wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych dowodów doręczenia, decyzję tę, tak skarżący, jak i ich pełnomocnik będący radcą prawnym, otrzymali w dniu [...].02.2000r.
Decyzja zawierała pouczenie, że strona niezadowolona z decyzji może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego bez wyczerpania tego środka.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła spółka z o.o. "C. " w dniu 18.02.2000r.
Decyzją z dnia [...].04.2000r Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...].01.2000r, zaskarżoną w niniejszej sprawie.
Zgodnie z przepisem art.52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do przepisu art.58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy, Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.