Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Kr [...]
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 28 marca 2018 r., znak [...] na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K z dnia 25 stycznia 2018 r., znak ZZM.[...] odrzucającą wniosek w sprawie zastrzeżeń do planu urządzenia lasu.
Decyzję tę zaskarżył sprzeciwem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prezydent Miasta K – Dyrektor Zarządu Zieleni Miejskiej podnosząc, że jako organ I instancji nie zgadza się z zaskarżoną decyzją.
Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a." - od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". W myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 50 § 1 p.p.s.a. stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z treści § 2 cytowanego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Wniesienie skargi (sprzeciwu) do sądu administracyjnego przez podmiot inny niż wskazane w art. 50 p.p.s.a. ocenić należy, jako niedopuszczalne, co daje podstawę do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Organ orzekający w I instancji nie jest uprawniony do zaskarżenia rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Stanowisko takie jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienie NSA z 2 marca 2006 r. sygn. II GSK [...], LEX nr 197511; postanowienie NSA z 1 lutego 2006 r. sygn. I OSK [...], LEX nr 194022; wyrok NSA z 7 grudnia 2005, sygn. I OSK [...] LEX nr 189858). Opiera się ono na założeniu, że art. 50 p.p.s.a. ukształtował postępowanie przed sądem administracyjnym jako spór dwóch podmiotów: skarżącego oraz organu administracji, którego działanie lub zaniechanie było przyczyną wniesienia skargi. Taka struktura postępowania determinuje krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Nie należy do nich organ administracji, który wydał w danej sprawie rozstrzygnięcie. Przyjęcie odmiennego stanowiska nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: władcze w zakresie rozstrzygania sprawy administracyjnej i uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. Skarżący działał w niniejszej sprawie na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy postępowanie.
Na marginesie należy również stwierdzić, że wniesiony w niniejszej sprawie sprzeciw został złożony dzień po upływie terminu do jego wniesienia.
Wobec powyższego sprzeciw w niniejszej sprawie należało odrzucić, jako niedopuszczalny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.