Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].05.2000 r., Nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., działając na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.jedn. Dz.U., 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami), pozbawił uprawnień kombatanckich S. S., ur. [...].1926 r., przyznanych mu przez ZW ZBoWiD w N. w 1984 r. z tytułu utrwalania władzy ludowej za okres od [...].10.1946 r. do [...].12.1947 r. W uzasadnieniu organ podał, opierając się na aktach ZBoWiD, że uprawnienia kombatanckie zostały przyznane stronie w związku z jej działalnością w szeregach Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej. Organ powołał następnie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach..., stanowiący, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które uzyskały takie uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej.
Organ dodał, że nie jest obowiązany do wyjaśniania, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach....
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S. S. podał, że nie należał do ORMO i nie brał udziału w żadnych akcjach. Do wniosku dołączył kopię oświadczeń trzech świadków, którzy potwierdzili brak przynależności S. S. do ORMO.
W dniu [...].08.2000 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wydał decyzję Nr [...], w której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach... i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu organ powtórzył motywy zawarte w uzasadnieniu swojej wcześniejszej decyzji i stwierdził, że strona w postępowaniu przed ZBOWiD nie kwestionowała zaświadczenia o przynależności do ORMO na podstawie którego zostały jej przyznane uprawnienia kombatanckie.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. S. stwierdził, ze został zmuszony do zapisania się do ORMO ale nie podjął działalności w tej organizacji. Nie miał jednak z ORMO nic wspólnego.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04.2003 r., w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U., Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują.
Uprawnienia kombatanckie przysługują osobie, która spełnia jedno lub więcej wymagań określonych w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach....
W pkt 13 deklaracji członkowskiej ZBOWID skarżącego (k. 4 akt ZBoWiD) podał on, że był członkiem ORMO i brał udział w akcjach na terenie pow. [...] i [...] przeciwko grupom A. lub O., a także zabezpieczał akcje państwowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że przynależność do ORMO nie stanowi w obecnym stanie prawnym samodzielnego tytułu do przyznania lub zachowania uprawnień kombatanckich, bez spełnienia któregoś z warunków wynikających z art. 1 ust. 2, art. 2 lub art. 4 ustawy o kombatantach.... Pogląd taki jest ugruntowany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym; por. np. wyrok NSA z 20.12.1999 r., V SA 2088/98. Ani z akt ZBoWiD ani z akt postępowania weryfikacyjnego nie wynika, aby skarżący legitymował się jakimś innym ty tuleni uprawnień kombatanckich.
Przytaczana przez skarżącego okoliczność, że w czasie okupacji był wywieziony na roboty przymusowe również nie daje uprawnień kombatanckich, ale stwarza ewentualnie uprawnienia do świadczenia na podstawie przepisów ustawy z 31.05.1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszą i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 97, poz. 395 z późn. zm.). Te ostatnie uprawnienia są jednakże przyznawane po przeprowadzeniu przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych osobnego postępowania administracyjnego na wniosek zainteresowanej osoby.
Zaskarżona decyzja nie narusza zatem obowiązującego prawa.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.