Uzasadnienie
Skarżący M. C. oraz M. C. wnieśli do sądu skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia 22 lutego 2010 r. (znak [...]) utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 14 stycznia 2010 r. (znak: [...]) prostujące z urzędu w zakresie uzasadnienia decyzję tego organu z dnia 28 grudnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za rok 2009 r. obciążającej użytkowników wieczystych działki nr "1", obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] (znak: [...]).
Pismem z dnia 4 października 2010 r. (k.
28) skarżący cofnęli złożoną do sądu skargę. W powołanym piśmie podali, że decyzją z dnia 30 lipca 2010 r. Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 28 grudnia 2009 r. (znak: [...]) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skoro zatem uchylona została decyzja, której dopuszczalność sprostowania kwestionowali skarżący, i organ I instancji ponownie będzie rozpatrywał sprawę tę w całości, to zasadne jest cofnięcie skargi w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej ustawa ta powoływana jest jako p.p.s.a.), skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie skarżący cofnęli skargę, wobec uchylenia decyzji organu I instancji której niezasadność sprostowania zarzucali w złożonej do sądu skardze. Sąd uznał cofnięcie skargi w tej sprawie za dopuszczalne.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umarzeniu postępowania sądowego jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
O kosztach sąd orzekł na zasadzie art. 232 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od cofniętego pisma.