Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]12.1999r Burmistrz Miasta i Gminy w S., na podstawie art.262 § 1 pkt 2, art.263 § 1, art.264 § 1 i § 2 kpa ustalił koszty postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na modernizację linii energetycznej w S. na kwotę [...] zł i do poniesienia tych kosztów zobowiązał Zakłady Energetyczne A. S.A. w S. W uzasadnieniu postanowienia podał, że na wniosek Zakładów Energetycznych A. S. A. w S. z dnia [...].08.1999r wszczęte zostało postępowanie w sprawie pozwolenia na modernizację linii [...] kV.
W związku z zastrzeżeniami złożonymi w postępowaniu przez właścicieli działek nr [...], [...] i [...] w S., inwestor wystąpił o wyłączenie z postępowania czynności związanych z wydaniem pozwolenia n w/w nieruchomościach a organ I instancji decyzją z dnia [...].10.1999r umorzył postępowanie w tej części.
Zgodnie z art.262 § 1 kpa stronę obciążają koszty postępowania, które wynikły z jej winy oraz te, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.
Do kosztów takiego postępowania zalicza się między innymi koszty doręczenia stronom pism urzędowych /art.263 § 1 kpa/.
W prowadzonym postępowaniu organ wysław stronom 261 przesyłek pocztowych o łącznej kwocie [...] zł. Dlatego też zasadne jest obciążenie inwestora kosztami postępowania.
W zażaleniu na to postanowienie inwestor wniósł o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez ustalenie, że strony nie obciążają koszty postępowania.
Zarzucił, że z zdanie drugie art.262 § 1 pkt 2 kpa wyłącza możliwość obciążenia strony kosztami postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] 2000r znak [...] Wojewoda uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł o braku podstaw do nałożenia obowiązku poniesienia kosztów postępowania administracyjnego
W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji wszczynając postępowanie administracyjne winien sprawdzić, czy wniosek strony nie zawiera braków, które mogłyby uniemożliwić osiągnięcie celu tego postępowania.
Tymczasem organ I instancji podejmował czynności postępowania mimo braku zgody właścicieli w/w działek na wykonanie na ich terenie robót modernizacyjnych linii energetycznej.
W takim przypadku organ I instancji winien był wezwać wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku o pozwolenie na budowę w trybie art.64 § 2 kpa, czego nie uczynił.
Zdaniem organu odwoławczego stan faktyczny nie mieści się w zakresie dyspozycji przepisu art.262 § 1 pkt 1 i 2 kpa.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł Urząd Miasta i Gminy w S. w dniu [...].03.2000r. Skarga została podpisana przez Burmistrza. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podnosząc, że wszystkie koszty postępowania poniesione zostały w interesie i na żądanie strony, a zatem winny być zwrócone Urzędowi Miasta i Gminy w S. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, zarzucając, że skarga nie pochodzi od uprawnionego do jej wniesienia organu, gdyż Urząd Miasta i Gminy jako jednostka pomocnicza Zarządu Gminy, nie może być stroną postępowania przez sądem.
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszym rzędzie dokonać należy oceny dopuszczalności niniejszej skargi.
W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Wg art. 28 Kpa stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu administracyjnym ani przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosi się to także do organu I instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do Sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy /por. postanowienie NSA z dnia 19.10.2000r sygn. II SA/Gd 2159/00 LEX nr 46440/.
Dlatego też skargę uznać należy za niedopuszczalną.
Wobec powyższego, na podstawie art. 5 8 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić.