Uzasadnienie
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 3 marca 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Postanowieniem z dnia z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 620/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę odrzucił.
M. B. w piśmie z dnia 14 listopada 2016 r. wniosła o "przyznanie pełnomocnika z urzędu, który wniesie zażalenie do NSA od wydanego postanowienia z dnia 19 października 2016 r. (...) oraz o "zwolnienie od kosztów sądowych od wpisu do zażalenia...".
Po prawomocnym oddaleniu wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, M. B. została w wykonaniu zarządzenia z dnia 30 czerwca 2017 r. wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł oraz usunięcia braków zażalenia poprzez nadesłanie trzech egzemplarzy odpisów zażalenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 22 lipca 2017 r.
Pismem z dnia 28 lipca 2017 r. M. B. cofnęła zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Brak dołączenia odpisów zażalenia obliguje sąd do wezwania o usunięcie tego braku w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zastosowanie do zażalenia znajdzie zatem art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Ponadto, stosownie do treści art. 214 § 1 do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia albo skargi o wznowienie postępowania art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego odrzucenie tych środków zaskarżenia. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia zażalenia.
Pismo M. B. z dnia 14 listopada 2016 r. należało uznać za zażalenie. Skarżąca wyartykułowała w nim bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże w sposób wyraźny dała wyraz temu, że zarówno adwokat z urzędu, jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest w jej ocenie niezbędne celem wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Intencją skarżącej było zatem zaskarżenie postanowienia z dnia 19 października 2016 r.
Skarżąca w wyznaczonym terminie nie uiściła wpisu od zażalenia oraz nie usunęła jego braków formalnych, wobec czego konieczne stało się odrzucenie zażalenia.
Sąd przyjmuje do wiadomości dokonane w piśmie z dnia 27 lipca 2017 r. cofnięcie zażalenia. Jednakże uwzględnienie cofnięcia pisma procesowego jest możliwe tylko wówczas, gdy nie zawiera ono braków formalnych i fiskalnych, uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli zawiera takie braki, sąd zażalenie odrzuca (por. poglądy odnośnie cofnięcia skargi, wobec której istniały podstawy do odrzucenia: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, Lex Omega nr 1145651; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi: z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 56/11, Lex Omega nr 736874 i z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SAB/Łd 26/10, Lex Omega nr 668376).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zażalenie odrzucił, za podstawę przyjmując art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.