Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Wojewody z dnia 5 marca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie Gmina W. wniosła zażalenie.
Wyrokiem z dnia 12 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Postępowanie zażaleniowe należało umorzyć, ponieważ rozpatrywanie zażalenia było bezprzedmiotowe w związku z uchyleniem ww. wyrokiem zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 152 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Jednocześnie art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę.
W rozpatrywanej sprawie sąd nie zastrzegł, że uchylona decyzja wywoływać będzie nadal skutki prawne, co oznacza, że z mocy prawa wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane. Regulacja zawarta w art. 152 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wywiera taki sam skutek co wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 tej ustawy.
Zgodnie z art. 195 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Postanowienie z dnia 2 sierpnia 2018 r. orzekające o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji utraciło swoją moc, zatem postępowanie wszczęte na skutek zażalenia na to postanowienie stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.