Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 marca 2013 r. Referendarz sądowy tut. sądu, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej p.p.s.a., § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) przyznał na rzecz adwokata M. N. kwotę 295,20 zł (w tym 55,20 zł tytułem podatku od towarów i usług) jako wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Adwokat M. N. wniósł sprzeciw od ww. postanowienia, wskazując, że zasądzone koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały naliczone błędnie, albowiem skarga została wniesiona na decyzję w przedmiocie wymierzenia opłaty adiacenckiej, stąd podstawę naliczenia powinien stanowić § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
W przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W § 18 tego rozporządzenia określone zostały stawki wynagrodzenia pełnomocnika działającego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu była opłata adiacencka naliczona w kwocie 3762,56 zł, a zatem należność pieniężna, toteż wysokość wynagrodzenia, na co zasadnie powołał się pełnomocnik skarżącego, powinna być obliczona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 3 powołanego rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.