Uzasadnienie
L. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania.
Skarżąca nie podpisała skargi oraz nie uiściła wpisu od skargi. W związku z tym pismami z 5 grudnia 2019 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi poprzez podpisanie skargi i jej odpisów, nadesłanie ewentualnych kolejnych stron skargi, sprawiającej wrażenie niekompletnej, uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe pisma zostały ekspediowane do skarżącej na adres podany w skardze. Ww. wezwania - po dwukrotnym awizowaniu – powróciły do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęta przesyłka w aktach.
Braki skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Skarga, jako pismo w postępowaniu sądowym, winna być podpisana (art. 57 § 1 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga nie została podpisana. Jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Stosownie natomiast do przepisu art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z regulacją art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których - pomimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że L. B. w dniu 30 kwietnia 2019 r. (data nadania Pocztą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z 11 marca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania.
Pismami z 5 grudnia 2019 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pisma zostały ekspediowane do skarżącej na adres podany w skardze. Ww. wezwania - po dwukrotnym awizowaniu – powróciły do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Niepodjęta przesyłka z wezwaniami o uzupełnienie braków skargi znajduje się w aktach, k.
24. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje adnotacja doręczyciela o miejscu pozostawienia pisma do dyspozycji adresata. Widnieje również data zwrotu, data pierwszego i drugiego awiza. Określono również w sposób jednoznaczny miejsce pozostawienia awiza – oddawcza skrzynka pocztowa adresata. Widnieje również pieczątka w zakresie daty zwrotu do nadawcy. Druk zawiera podpis doręczyciela. W trybie art. 73 P.p.s.a. istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co w kontrolowanej sprawie miało miejsce. Dokument potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Innymi słowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98, opubl. OSNC 1998; wyrok NSA z 12 grudnia 2008 r. sygn. II GSK 555/08, LEX nr 52569). Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości.
Wobec prawidłowości doręczenia zastępczego skarżącej należy stwierdzić, że braki skargi nie zostały uzupełnione. Zatem, wobec niepodpisania skargi oraz jej nieopłacenia Sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, odrzucił skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.