Uzasadnienie
Skarżący A. F. w kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze z dnia 25.03.2014 r. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11.03.2014 r. (znak: [...]) orzekającą o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta z dnia 19.08.2005 r. (znak: [...]) o ustaleniu warunków zabudowy działek nr [...], [...], [...], [...] obr. [...].
Zaskarżona obecnie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11.03.2014 r. wydana została w wyniku postępowania toczącego się po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (wyrokiem z dnia 18.06.2013 r.; sygn. akt II SA/Kr 399/13) wcześniejszych decyzji tego organu tj. decyzji z dnia 17.01.2013 r. (znak: [...]) oraz z dnia 8.11.2012 r. (znak: [...]) wydanych w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 19.08.2005 r. Jednocześnie z treści kwestionowanej obecnie decyzji, a także akt sprawy i złożonej przez organ odpowiedzi na skargę wynika, iż sporna decyzja jest orzeczeniem pierwszoinstancyjnym wydanym w ponownie prowadzonym postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej decyzji o warunkach zabudowy.
Nadto, w dacie przekazania przez organ akt sprawy, toczyło się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego A. F. o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wydana została zaskarżona obecnie decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie kontrola wykazała, iż skarga A. F. podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zauważyć należy, iż skarga na decyzję administracyjną nie jest dopuszczalna m.in. wówczas, jeżeli nie dopełniono wymogu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. gdy skarga ta nie została poprzedzona wyczerpaniem przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia. Art. 52 § 2 p.p.s.a. wskazuje, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Na gruncie ocenianej sprawy należy zauważyć, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11.03.2014 r. jest pierwszoinstancyjną decyzją wydaną w postępowaniu nadzwyczajnym. Stosowanie do art. 127 par. 3 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez (...) samorządowe kolegium odwoławcze (...) strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosowne pouczenie w powyższym względzie zawiera również kwestionowana przez skarżącego decyzja. Z akt sprawy wynika natomiast, że A. F. złożył zarówno wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w której wydana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11.03.2014 r., jak również skargę do sądu administracyjnego na wskazaną decyzję. Sytuacja ta oznacza, iż w chwili wnoszenia skargi do sądu nie funkcjonowało w obrocie prawnym orzeczenie Kolegium Odwoławczego rozpoznające wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznać zatem należy, iż skarżący A. F. przed wniesieniem skargi do sądu, nie wyczerpał środków zaskarżenia jakie służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez A. F. nie jest dopuszczalna, skoro odnosi się ona do nieostatecznego aktu administracyjnego względem którego, nie zostały rozpoznane przysługujące środki zaskarżenia.
Powyższe jest przyczyną odrzucenia skargi, stosowanie do cytowanego powyżej art. 58 par. 1 pkt 6 p.p.s.a.