Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła w dniu 24 marca 2010r. skarga S. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 lutego 2010r, znak: [...]. Skarga ta została podpisana przez siostrę skarżącej B. M. oraz B. W. występującego jako "pełnomocnik ds. majątkowych B. M.". Do skargi, oprócz dwóch fotografii, zostało dołączone pełnomocnictwo opatrzone datą 3 lutego 2010r. dla B. M. oraz B. W. do działania w imieniu skarżącej przed "wszelkimi urzędami i władzami administracyjnymi" m.in. w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się przed [...] Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K..
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 18 czerwca 2010r. B. M. została wezwana do przedłożenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi pełnomocnictwa uprawniającego ją do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Ponadto pouczono B. M. o treści art. 35 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone 5 lipca 2010r. W odpowiedzi wpłynęło do WSA w Krakowie pismo nadane 10 lipca 2010r. zatytułowane "Wyjaśnienie", a podpisane przez B. M. oraz B. W., do którego dołączono kserokopię opisanego wyżej pełnomocnictwa opatrzonego datą 3 lutego 2010r.
Następnie zarządzeniem z dnia 28 lipca 2010r. wezwano skarżącą do osobistego podpisania skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że B. W. nie może być jej pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a nadesłane pełnomocnictwo dla B. M. nie stanowi umocowania B. M. do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym. Odpis tego wezwania doręczono skarżącej w dniu 9 sierpnia 2010r. W odpowiedzi, dnia 17 sierpnia 2010r. (data stempla pocztowego) B. W. nadesłał pełnomocnictwo do występowania przed sądami administracyjnymi udzielone przez skarżącą B. M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotowa skarga obciążona była brakiem formalnym polegającym na braku prawidłowego umocowania osób pod nią podpisanych (B. M. i B. W.) do działania w imieniu S. M. przed sądem administracyjnym. B. W. w ogóle nie posiada zdolności do bycia pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ stosownie do art. 35 § 1 ppsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Dlatego też wezwano siostrę skarżącej, B. M., do przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w przedmiotowej sprawie. Termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 12 lipca 2010r. Za uzupełnienie braku nie można bowiem uznać ponownego nadesłania pełnomocnictwa dołączonego do skargi, gdyż nie obejmowało ono umocowania do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym.
Również bezskuteczne było wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej osobiste podpisanie przez skarżącą, ponieważ odpowiedź na wezwanie doręczone skarżącej 9 sierpnia 2010r. została nadana 17 sierpnia 2010r., zaś siedmiodniowy termin upłynął dnia 16 sierpnia 2010r. Na marginesie wyjaśnić trzeba też, że nawet gdyby pismo zawierające pełnomocnictwo dla B. M. zostało nadane w terminie, to nie mogłoby zostać potraktowane jako uzupełnienie braków formalnych skargi, ponieważ termin do przedłożenia pełnomocnictwa upłynął bezskutecznie 12 lipca 2010r. i uzupełnienie braków formalnych przedmiotowej skargi w terminie do 16 sierpnia 2010r. mogło nastąpić tylko przez osobiste podpisanie skargi przez skarżącą S. M..
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.