Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach.
Natomiast zgodnie z art. 156 § 2 P.p.s.a., dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Aby można było jednakże dokonać sprostowania wyroku wymienione w art. 156 § 1 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r., II OSK [...], [...]). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności - poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.
W wyniku oczywistej omyłki w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 września 2017 r. sygn. akt II SA/Kr [...] w po wymienieniu składu sędziowskiego pominięto słowa: "Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz". Nie ulega wszakże wątpliwości obecność protokolanta w czasie rozprawy.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.