Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 stycznia 2024 r. znak: DS.0152.1.2024 Dyrektor Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 11 stycznia 2024 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek J. M..
Ww. decyzja wraz z pouczeniem o zasadach i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została doręczona skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 26 stycznia 2026 r., czego nie kwestionuje skarżący.
Na powyższą decyzję, dniu 29 marca 2024 r. (UPP k. 58 akt sądowych) J. M. wniósł drogą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie oświadczył, że nie miał przeszkody do złożenia skargi w terminie, a jego decyzja była świadoma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Rozstrzygnięcie o przywróceniu terminu zapada na podstawie art. 86 § 1 po spełnieniu przesłanek przewidzianych w tym przepisie. Sąd bada przede wszystkim dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu w kontekście treści art. 88 p.p.s.a., a następnie przystępuje do badania zasadności wniosku (spełnienia ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi) (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LEX/el. 2021). Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Spóźniony jest ten wniosek o przywrócenie terminu, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego złożenia (por. I OZ 1125/14, Lex nr 1646165). Mimo że art. 87 § 2 P.p.s.a. na to nie wskazuje wprost, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu strona powinna również wskazać okoliczności uzasadniające dopuszczalność wniosku ze względu na zachowanie terminu (por. T. Woś (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WK 2016).
Skoro w niniejszej sprawie, jak podał sam skarżący, nie było żadnej przyczyny, która uniemożliwiła mu złożenie skargi w terminie i wszystkie działania podejmował świadomie, należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Skarżący nie wskazał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających dopuszczalność wniosku.
Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie I postanowienia.
Co się tyczy terminu wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę po upływie terminu do jej wniesienia. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego, liczony jest od dnia doręczenia decyzji (art. 58 §1 pkt 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie decyzja została doręczona skarżącemu dnia 26 stycznia 2024 r., termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu 26 lutego 2024 r. (dzień 25 lutego 2024 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Tymczasem, skarżący wniósł skargę w dniu 29 marca 2024 r. (k. 58 akt sądowych), a więc ponad miesiąc po terminie. Zauważyć przy tym należy, że regulacja zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd ma obowiązek skargę odrzucić bez badania przyczyny naruszenia terminu.
Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie II postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z kolei o zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, jak w punkcie III postanowienia.