Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. U. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
W dniu 3 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżąca nadesłała pismo w którym wskazała, że jest osobą starszą i schorowaną. Podniosła również, że miała nadzieję, iż sąd rozpoznając sprawę przeglądnie wszystkie dokumenty.
Zarządzeniem Sędziego WSA w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2014 r. W. U. została wezwana do sprecyzowania pisma poprzez wskazanie czy stanowi ono skargę kasacyjną od postanowienia WSA z dnia 18 marca 2014 r. czy też jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. skarżąca wyjaśniła, że nie może skorzystać z pomocy prawnej, a jej pismo sąd może potraktować jako skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., póz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). W myśl zaś art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła do WSA pismo kwestionujące zasadność postanowienia o odrzuceniu wniesionej przez nią skargi, w swoim piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. wskazała, że stanowi ono skargę kasacyjną. Pismo to zostało sporządzone osobiście przez skarżącą pomimo, że została ona pouczona o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Z uwagi na to, że skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącą, mimo że nie jest ona jedną z osób wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Własnoręcznie sporządzona skarga kasacyjna przez podmiot niemający kwalifikacji o których stanowi art. 175 §1-3 P.p.s.a. nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez NSA. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r. sygn. akt FZ 308/04).
Wobec powyższego, skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił na podstawie art. 178 P.p.s.a.