Uzasadnienie
Skarżąca J. S. wniosła skargę na Decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, z dnia 4 kwietnia 2006 r. Nr [...]. Decyzją tą Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił skarżącej uchylenia decyzji własnej z dnia [...] 2005 r. Nr [...], odmawiającej przyznania jej uprawnienia do świadczenia pieniężnego na podstawie Ustawy z dnia 32 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz.U. Nr. 87, poz. 395 ze zm.). Skarżąca twierdzi w skardze, iż zorientowała się, że Urząd będzie jej dalej odmawiał świadczenia, wobec tego występuje do sądu i prosi o ustalenie innego niż 6-cio miesięczny, który umożliwi dzieciom urodzonym 4, 5 m-cy przed zakończeniem wojny otrzymanie świadczenia.
W odpowiedzi Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł ojej odrzucenie podnosząc, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, ponieważ nie złożyła do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pomimo, iż w decyzji z dnia 4 kwietnia 2006 r. została pouczona o takiej możliwości, oraz o terminie złożenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skr. ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast art. 52 § 2 ppsa stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Środkiem zaskarżenia przysługującym skarżącej od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 4 kwietnia 2006 r. był wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który należało wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji, o czym skarżąca została pouczona. Decyzję wraz pouczeniem skarżąca otrzymała w dniu [...] 2006 r. Skarżąca nie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem nie wyczerpała środków zaskarżenia, przysługujących jej od decyzji z dnia 4 kwietnia 2006 r. Z treści skargi skierowanej do sądu wynika nadto, że skarżąca celowo pominęła przysługujący jej w toku instancji środek zaskarżenia, uznając, że Urząd nadal będzie jej odmawiał świadczenia.
Wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Postępowanie sądowoadministracyjne może zostać uruchomione, jeżeli zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych przez stronę aktów, w postępowaniu administracyjnym.
Przepis art. 58 § l pkt. 6 ustawy ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż ujęte w punktach 1-5 tego przepisu. Wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd.
Wobec powyższego, w oparciu o przepisy art. 52 § l, 58 pkt. 6 i 58 § 3 ustawy ppsa orzeczono jak w sentencji.