Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania T. M. od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 28 lutego 2020 r. ustalającej warunki zabudowy.
Kolegium ustaliło, że decyzja została doręczona T. M. w dniu 5 marca 2020 r., termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 19 marca 2020 r.
Odwołanie T. M. zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 20 marca 2020 r., a więc z jednodniowym opóźnieniem.
W skardze na powyższe postanowienie T. M. podniosła, że w dniu 5 marca, w którym miała być doręczona decyzja, pracowała w domu pomocy społecznej, a przesyłkę odebrał jej brat niebędący domownikiem. Brat pozostawił przesyłkę chorym rodzicom, a ci przekazali ją skarżącej kilka dni później. Nadto organ I instancji przekazując odwołanie organowi odwoławczemu stwierdził, że odwołanie wniesiono w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zaskarżone postanowienia wydane zostało na podstawie art. 134 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Cytowany przepis nie pozostawia marginesu uznania i nakazuje wydanie stosownego postanowienia bez względu na rozmiar opóźnienia. Przy uwzględnieniu zatem stanu prawnego znanego organowi w chwili orzekania, zaskarżonemu postanowieniu nie można byłoby zarzucić żadnego błędu.
Sąd jednak zobowiązany jest uwzględnić, że na mocy art. 15zzs ust 1 pkt 6) ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.568) w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczął się, a rozpoczęty uległ zawieszeniu na ten okres.
Stan zagrożenia epidemicznego, ogłoszony rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U.2020.433) obowiązywał od 14 marca 2020 r. Z tą też datą, zdaniem Sądu, uległ zawieszeniu bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 28 lutego 2020 r. Prawdą jest, że ustawa z dnia 31 marca 2020 r. generalnie weszła w życie z dniem jej ogłoszenia. Nie oznacza to jednak, że niektórym jej przepisom ustawodawca nie mógł nadać mocy wstecznej. Uczynił to w dwojaki sposób: początkowe daty mocy wstecznej inne niż 14 marca 2020 r. zostały dokładnie wskazane w art. 101 pkt 2, w przepisie zaś art. 15zzs wystarczające było użycie zwrotu "w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii".
Jednocześnie, stosownie do przepisu art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 31 marca 2020 r., czynności dokonane w okresie zawieszenia terminu do wniesienia odwołania, są skuteczne. Przyjąć zatem należy, że odwołanie T. M. zostało złożone w terminie.
Z tego powodu zaskarżone postanowienie, jako naruszające wymienione powyżej przepisy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.