Uzasadnienie
Syg. akt II SA/Kr 651/04
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przez organ administracji publicznej - w przedmiotowej sprawie Prezydenta Miasta Kielce - skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 14 kwietnia 2004r., nr [...]. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Przedmiotową skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach wniósł "Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Kielcach w imieniu Prezydenta Miasta Kielce, jako organ I instancji" wskazując, iż na zasadzie prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "winien być uznany za stronę w niniejszym postępowaniu jako niewątpliwie mający interes prawny. Wydawanymi bowiem decyzjami administracyjnymi przyznawana jest pomoc społeczna w różnych formach o wymiernej wartości finansowej. Brak możliwości zaskarżenia decyzji SKO, wiązałoby się automatycznie z pozbawieniem MOPR prawa dysponowania posiadanymi środkami pomocowymi zgodnie z obowiązującymi przepisami."
Jak wynika z akt sprawy, wbrew twierdzeniu wnoszącego skargę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach, brak jest pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta Kielce do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w jego imieniu.
Po drugie kwestia dopuszczalności wnoszenia skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej była i nadal pozostaje rozstrzygnięta w sposób jednolity w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Otóż Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzime (czy też Prezydent Miasta w imieniu którego on działa) wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, (por. postanowienie NSA z 3.04.2002r, sygn. akt II SA/Gd 563/02)
Tym samym organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do Sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. (por. postanowienie NSA z 19.10.2000r., sygn. akt II SA/Gd2159/00)
Wynika to z faktu, iż inna jest rola procesowa organu, a inna strony. Nie można w tej samej sprawie wpierw występować jako organ, a potem jako strona w postępowaniu przed sądem administracyjnym, (por. wyrok NSA z 22.07.1999r., sygn. akt II SA 974/99)
Okoliczność, iż ośrodki pomocy społecznej, co do zasady, działają także w interesie publicznym, jakim jest przyznawanie pomocy społecznej osobom, której jej potrzebują, nie daje im jednak statusu strony w postępowaniu odwoławczym, bądź sądowoadministracyjnym.
Czynność procesowa podmiotu żądającego wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (którego legitymacja nie wynika wprost ze szczególnej normy prawnej) skuteczna będzie tylko wtedy, gdy można wykazać przepis prawa materialnego dopuszczający istnienie po stronie tego podmiotu jego własnego interesu prawnego lub obowiązku. Tak więc organ administracji publicznej nie może - co do zasady - wnieść skutecznie skargi na decyzję administracyjną wydana w sprawie, w której orzekał. Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązku danego podmiotu. Oznacza to, iż skarżący musi mieć do złożenia skargi interes prawny, który jest rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżoną decyzją.
Interes prawny, w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma więc charakter materialnoprawny. Jest on bowiem oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna przewidująca, w odniesieniu do określonego podmiotu i w określonym stanie faktycznym, możliwość wydania określonej decyzji czy też podjęcia określonej czynności. A brak jest takowego w przedmiotowej sprawie po stronie Prezydenta Miasta Kielce w imieniu którego skargę wniósł Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach, Jako organ I instancji".
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.