Uzasadnienie
Z. S. w dniu 28 sierpnia 2017 r. zwrócił się do Burmistrza [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej przez podanie "jaka kwota globalna z budżetu gminy została wypłacona w formie nagród w bieżącym roku do dnia 30 czerwca 2017 r. oraz o podanie wypłaconych kwot wraz z uzasadnieniem i terminem wypłaty następującym osobom 1) zastępcy Burmistrza, 2) sekretarzowi miasta, 3) skarbnikowi miasta, 4) kierownikom poszczególnych wydziałów Urzędu Miejskiego, 5) kierownikom poszczególnych referatów, 6) kierownikom gminnych jednostek organizacyjnych.
Decyzją z dnia [...] października 2017 r. Burmistrz [...] umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej uznając, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, a wnioskujący nie wykazał szczególnego interesu publicznego w jej udostępnieniu.
Po uchyleniu tej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 1 grudnia 2017 r., Burmistrz [...] na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2016 r. póz. 1764 ze zm.) decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej.
W uzasadnieniu decyzji powtórzył stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2017 r. podając, że informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, a wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego. Przedstawił również stanowisko pracowników Urzędu Miejskiego w [...], w tym S. M., którzy nie wyrazili na udostępnienie żądanej informacji jako dotyczącej ich danych osobowych oraz naruszającej ich prawo do prywatności.
Odwołanie od decyzji złożył Z. S..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 kwietnia 2018 r., znak: [...] na podstawie art. 2, art. 3 ust. 1, art.16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji podał, że żądana informacja nie ma charakteru informacji przetworzonej, gdyż jej udostępnienie wymaga jedynie prostego wyszukania informacji w programie komputerowym. Udostępniana informacja nie podlega obowiązkowi anonimizacji, ponieważ wskazane we wniosku osoby pełnią funkcje publiczne.
S. M. wniosła sprzeciw od ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia decyzji i zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu sprzeciwu podała, że wynik postępowania dotyczy bezpośrednio jej interesu prawnego, ponieważ godzi w prawo do prywatności skarżącej, podlegające ochronie na gruncie kodeksu cywilnego (art.
23) oraz ustawy o ochronie danych osobowych (art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Wyjaśniła, że w ramach struktur urzędu gminy zajmuje stanowisko Kierownika Biura ds. Kadr i Szkoleń i nie posiada uprawnienia do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu burmistrza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. póz. 1369 ze zm. -dalej p.p.s.a.) do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Dlatego też w pierwszym rzędzie, stosownie do przepisu art.58 § 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., należało zbadać dopuszczalność sprzeciwu. W rozpoznawanej sprawie znaleźć mogła zastosowanie jedynie przesłanka z punktu 6) -niedopuszczalność z innych przyczyn. Rozważenia zatem wymagało, czy sprzeciw na decyzję uchylającą decyzję organu l instancji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej mógł wnieść podmiot, który o udzielenie takiej informacji nie występował.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie prezentowane jest stanowisko, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, stroną postępowania o udostępnienie informacji publicznej czynią jedynie wnioskującego o udzielenie informacji (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r., l OSK 1860/12, postanowienie NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt l OSK 298/13, postanowienie z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. l OSK 3116/15).
Analiza przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, że ustawa o dostępie do informacji publicznej stanowi w stosunku do K.p.a. lex specialis, regulującą w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z dyrektywą wykładni, regulacja szczególna ma pierwszeństwo przed regulacją ogólną (lex specialis derogat legi generali). Wobec tego uregulowania ustawy o dostępie do informacji publicznej decydują o trybie postępowania w tych sprawach, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mogą znaleźć zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej tak stanowią (vide: wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt l OSK 1919/14, wyrok NSA z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt l OSK 773/14, wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt l OSK 431/14).
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 16 ust. 2 omawianej ustawy, stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania administracyjnego o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust.
2. Ustawa o dostępie do informacji publicznej wyłącza dopuszczalność stosowania art. 28 k.p.a., stanowiącego, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Nie można zatem uznać, aby ktokolwiek poza podmiotem składającym wniosek o udostępnienie informacji publicznej (w tym także pracownik, którego informacja ta pośrednio dotyczy) miał interes prawny uprawniający do złożenia skargi (sprzeciwu) na decyzję w przedmiocie informacji publicznej.
Wymóg wynikający z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nakazujący zamieszczenie w decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji nie kreuje po stronie tych osób legitymacji do występowania w danej sprawie z uwagi na swój własny interes prawny. To na organie, na podstawie między innymi art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej spoczywa obowiązek oceny, czy udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej stanowić będzie naruszenie prawa do prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy, które w udostępnianym dokumencie się znajdują. Wyrażenie stanowiska w tym zakresie osoby lub przedsiębiorcy nie czyni z nich strony w postępowaniu o charakterze administracyjnym w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
W oparciu o powyższe sprzeciw, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
Na podstawie art.232 § 1 pkt 1) p.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu.